تهیه نانوذرات کمپلکس جیوه-دیتیزون با استفاده از مایعات یونی و اسپکتروفوتومتری نانو ذرات کمپلکس جهت اندازه گیری آنالیت فلزی (جیوه)

پایان نامه
  • وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران - پژوهشکده شیمی و پتروشیمی
  • نویسنده لیلا بهاری نیکو
  • استاد راهنما نادر شکوفی زهرا جمشیدی
  • تعداد صفحات: ۱۵ صفحه ی اول
  • سال انتشار 1390
چکیده

دراین پروژه دسته جدیدی از نانوذرات تهیه شده با مایع یونی، نانوذرا ت کمپلس آلی-فلزی، جیوه-دیتیزون، با خواص جذب نوری برای اولین بار درمحیط آبی تهیه شده است. از مایع یونی1- هگزیل-3- متیل ایمیدازولیوم کلرید به عنوان عامل موثر برای تهیه و پایدار سازی نانوذرات کمپلکس استفاده گردید. خواص نوری نانوذرات تهیه شده به روش اسپکتروفوتومتری uv-vis و پراکندگی نانوذرات در محیط آبی مورد ارزیابی قرارگرفت. برای تعیین مشخصات نانوذرات حاصل، روش¬های میکروسکوپ الکترونی روبشی (sem)، اسپکتروسکوپی پراکندگی دینامیکی نور (dls)، اسپکتروسکوپی تبدیل فوریه مادون قرمز (ft-ir)، آنالیز وزن سنجی حرارتی (tga) و روش¬های محاسباتی بر پایه مکانیک کوانتومی به کار گرفته شده است. طی بررسی¬های صورت گرفته این اولین گزارش از تهیه نانوذرات آلی-فلزی در محیط مایع یونی/آب می¬باشد. نتایج حاصل از تعیین مشخصات نشان داد که برهمکنش مایع یونی با کمپلکس جیوه-دیتیزون باعث تشکیل نانوذرات می¬گردد. همچنین نتایج حاصل از آنالیز sem، میانگین سایز نانوذرات جیوه-دیتیزون پوشش داده شده با مایع یونی راحدود 120 نانومتر نشان می¬دهد. در ادامه پروژه از نانو ذرات کمپلکس جیوه-دیتیزون جهت اندازه گیری مقادیر بسیار کم جیوه(میکرو¬گرم تا میلی¬گرم در لیتر) در نمونه های آبی استفاده شده است. کمپلکس جیوه- دیتیزون یک ترکیب نامحلول در آب می¬باشد. بنابراین اندازه گیری جیوه به روش اسپکتروفوتومتری در محیط های آبی معمولاً به روش¬های برپایه استخراج با حلالهای آلی ویا پیش تغلیظ با مایعات یونی نامحلول در آب انجام می¬پذیرد. تشکیل نانوذرات از این ترکیب سبب افزایش جذب محلول آبی آن می¬شود، بنابراین از جذب نانوذرات در آب برای آنالیز مقادیر کم جیوه استفاده گردید. شرایط بهینه و موثر بر اندازه¬گیری به روش اسپکتروفوتومتری از قبیل اثر ph، غلظت دیتیزون، نوع و غلظت مایع یونی مورد بررسی قرار گرفت و مشخصات تجزیه¬ای روش به¬دست آمد. تحت شرایط بهینه محدوده دینامیکی خطی در محدوده 6-10× 5 - 8-10×5/2 مول برلیتر (5 تا 1000 میکروگرم بر لیتر) و حد تشخیص روش 9-10×5/2 مول برلیتر (5/0 میکروگرم برلیتر) می¬باشد. اثر مزاحمت برخی آنیون¬ها و کاتیون¬ها بر اندازه¬گیری جیوه مورد آزمایش قرار گرفت. همچنین به منظور ارزیابی روش پیشنهادی، آنالیز جیوه در نمونه¬های حقیقی از قبیل آب شیر، آب دریا و سرم فیزیولوژی مورد بررسی قرار گرفت.

اگر عضو سایت هستید لطفا وارد حساب کاربری خود شوید

منابع مشابه

منابع من

با ذخیره ی این منبع در منابع من، دسترسی به آن را برای استفاده های بعدی آسان تر کنید

ذخیره در منابع من قبلا به منابع من ذحیره شده

{@ msg_add @}


نوع سند: پایان نامه

وزارت علوم، تحقیقات و فناوری - پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران - پژوهشکده شیمی و پتروشیمی

میزبانی شده توسط پلتفرم ابری doprax.com

copyright © 2015-2023