مقایسه سبک های فرزندپروری والدین دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی با فرزندان عادی آنان

هدف: این پژوهش به منظور بررسی سبک های فرزندپروری والدین دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی در مقایسه با فرزندان عادی آنان صورت گرفته است. مواد و روشها : این پژوهش یک مطالعه پس رویدادی است،جامعه آماری آن را کلیه والدین دانش آموزان مدارس مقطع ابتدایی شهر تهران در(سال تحصیلی 91_1390)مشغول به تحصیل ، تشکیل دادند. حجم نمونه پژوهش 35 نفر از والدین دانش آموزان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی، که با توجه به معیار پرسشنامه تشخیصی اختلال نارسایی توجه / بیش فعالی چهارمین ویرایش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی 2000 تشخیص داده شدند، به صورت خوشه ایی تصادفی انتخاب گردیدند. پرسشنامه های مورد استفاده در این پژوهش عبارتند ازپرسشنامه تشخیص اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی (2000) وپرسشنامه سبک های فرزندپروری، رابینسون و همکاران(2002) بودند. برای تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. یافته ها :نتایج نشان داد که میان سبک های فرزند پروری والدین دارای فرزند با اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی با فرزندان عادی آنان در سطح معناداری01/0 p< ، تفاوت معنادار بوده است. نتیجه گیری:با توجه به اهمیت عوامل خانوادگی در ابتلا و شدید شدن علایم اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی درکودکان، پیشنهاد می شود، این عوامل به صورت گسترده تر و همراه با عوامل دیگری بررسی شود. واژگان کلیدی: شیوه های فرزند پروری ، اختلال نارسایی توجه/ بیش فعالی، والدین