بررسی موانع حل و فصل مسئله قبرس (پس از سال 2000)

جمهوری قبرس پس از کسب استقلال در سال 1960، با چالش قومی مواجه بوده و اختلافات بین دو قومیت یونانی به عنوان اکثریت و ترک ها به عنوان اقلیت به نقض حاکمیت سیاسی و تجزیه قبرس به دو بخش ترک و یونانی انجامیده است که بخش ترک نشین جزیره تاکنون از سوی هیچ کشوری به جز ترکیه به رسمیت شناخته نشده است. در دهه گذشته طرح صلح موسوم به «طرح عنان» از سوی سازمان ملل متحد ارائه و مذاکرات فراوانی بین دو طرف با نظارت این سازمان برگزار شده که به دلایل متعدد با شکست مواجه گردیده و اتحاد جزیره حاصل نگردیده است. تعارضات قومی و ملی گرایی ترکی و یونانی، اختلاف بر سر چگونگی توزیع قدرت، مسائل و مشکلات جمعیتی و سرزمینی و چگونگی تعامل قبرس با دو کشور یونان و ترکیه به عنوان ضامنین استقلال جزیره، از موانع اصلی حل و فصل مسئله قبرس به شمار می روند. از سوی دیگر جایگاه استراتژیک قبرس در شرق مدیترانه مورد توجه جدی و عامل تعارض منافع دو بازیگر اصلی در منطقه یعنی ترکیه و یونان است. ترکیه با اتکای به نیروی نظامی و یونان با بهره گیری از گستره تاریخی و فرهنگی در تلاش برای کسب حوزه نفوذ بیشتر در قبرس و حل و فصل این مسئله به نفع خود می باشند. تعارضات ناشی از عضویت قبرس در اتحادیه اروپا و تمایل انگلستان برای حفظ دو پایگاه نظامی در این جزیره را نیز باید از دیگر موانع عدم حل و فصل مسئله قبرس تلقی نمود. برآیند تحولات و تعارض منافع بازیگران متعدد در جزیره قبرس مبین عدم وجود چشم اندازی مثبت برای حل بحران قبرس حداقل در آینده نزدیک است.