تاثیرات قیمت مواد غذایی بر امنیت غذایی درایران طی دوره 1390-1360

امنیت غذایی هدفی است که در پس آن اهداف مهم دیگر اقتصادی نهفته است، که هر یک از اهمیت بسیاری برخوردار است. در مطالعه حاضر به بررسی نوسانات قیمت مواد غذایی بر امنیت غذایی خانوارهای شهری در طی دوره 1390-1360 پرداخته شد. متغیرهای مورد استفاده در این تحقیق شامل شاخص امنیت غذایی، شاخص قیمت خوراکی ها و آشامیدنی ها، مقدار عرضه مواد غذایی و خط فقر می باشند.کلیه متغیرها به قیمت ثابت سال 1376 مورد استفاده قرار گرفتند. به منظور تشخیص پایایی متغیرها از آزمون دیکی - فولر تعمیم یافته استفاده شد. بر طبق آن فقط شاخص امنیت غذایی در سطح صفر پایا بوده و سایر متغیرها در تفاضل مرتبه اول پایا شدند. بنابراین جهت برآورد الگوی امنیت غذایی با استفاده از فرم لگاریتمی داده ها از روش خود رگرسیون برداری (var) استفاده گردید. نتایج اولیه نشان داد که در کوتاه مدت قیمت مواد غذایی اثری منفی بر امنیت غذایی می گذارد، اما در بلند مدت اثرش مثبت می شود، عرضه مواد غذایی در کوتاه مدت اثری مثبت بر امنیت غذایی می گذارد، در میان مدت این اثر منفی شده، اما در بلند مدت این اثر مثبت می شود. همچنین سطح فقر در کوتاه مدت ومیان مدت بر امنیت غذایی خانوارهای شهری، اثر مثبت خواهد گذاشت، اما در بلند مدت این رابطه برعکس شده و اثری منفی بر امنیت غذایی می گذارد. توابع عکس العمل ناگهانی امنیت غذایی به تکانه ی وارد شده از سوی متغیرهای امنیت غذایی، قیمت محصولات کشاورزی، عرضه مواد غذایی و خط فقر در ده دوره آینده نیز بررسی شد. نتایج تجزیه ی واریانس خطای پیش بینی در بخش امنیت غذایی نشان دهنده ی آن است که در کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت بیشتر نوسان ها با تکانه ی امنیت غذایی توضیح داده می شود. یافته های این مطالعه نشان داد که متغیر قیمت مواد غذایی در کنار متغیرهای دیگر تاثیر معناداری بر امنیت غذایی داشته است، از این رو در مطالعاتی که برای تجزیه و تحلیل رفتار امنیت غذایی و بررسی عوامل موثر بر آن صورت می گیرد، متغیر قیمت مواد غذایی باید یک عامل تاثیرگذار در کنار متغیرهای دیگر دانسته شود.