منظر سازی محور تاریخی شهر سمنان با رویکرد گردشگری فرهنگی

در دوران معاصر ، با توسعه شهر ها و گسترش ساخت و سازهای جدید و همچنین بهبود امکانات و کیفیت کالبدی در بخش های جدید شهر ، با کاهش جمعیت بخش تاریخی ، به دلیل کاهش جاذبه-های زندگی ، فرسودگی بناها و کاهش جنبه های اقتصادی همراه بوده ایم . لذا بسیاری از محورهای تاریخی به دلیل عدم وجود کیفیت کالبدی و عملکردی مناسب جایگاه خود را درخاطره ی جمعی شهروندان از دست داده اند و همین مسئله سبب تضعیف حضورپذیری مردم در این مکان ها و در نتیجه از بین رفتن هویت و ارزش های فرهنگی هر شهر شده است . محورهای تاریخی به سبب وجود عناصر نشانه ای و تاریخی - فرهنگی همواره پتانسیل های خوبی در جهت احیاء هویت و تقویت سرزندگی و پایداری اجتماعی بافت های تاریخی به شمار می روند . رویکرد بازآفرینی مبتنی بر فرهنگ سعی دارد با بهره گیری از ویژگیها و برتریهای خاص اجتماعی- فرهنگی هر منطقه، به بازساخت محیط پرداخته و فضای اجتماعی- کالبدی متمایزی بر اساس فرهنگ محلی ساکنین و ویژگیهای خاص آن محل ایجاد کند. بنابراین در بازآفرینی مبتنی بر فرهنگ تلاش میگردد تا ویژگیهای خاص کالبدی و فرهنگی مکان تقویت شود. احیاء و ساماندهی محورهای تاریخی با توجه به این رویکرد ، علاوه بر ارتقای سطح زندگی مردم ، سبب بازگرداندن حیات به فضاهای شهری کهن ، رونق اقتصادی و بهبود نابسامانی های اجتماعی و کالبدی این محورها شده و علاوه بر آن می تواند سبب جذب بازدیدکنندگان و همچنین نمایش فرهنگ مردم شهر شود. روش تحقیق در این پژوهش از نوع توصیفی – تحلیلی و جمع آوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای به همراه مطالعات میدانی و استفاده از پرسشنامه می باشد. این پژوهش نشان می دهد ، احیاء محورهای تاریخی با توجه به ارتقاء منظر شهری و تقویت بعد گردشگری فرهنگی ،سبب پایداری اجتماعی در محورهای تاریخی می شود.