مقاله

تأثیر پیچیدگی نحوی بر میزان ناروانی گفتار کودکان لکنتی و غیرلکنتی فارسی زبان در گفتار خودانگیخته

چکیده

سابقه و هدف: پژوهش های متعددی به بررسی ارتباط لکنت با عوامل زبان شناختی مختلف پرداخته اند. هدف از این پژوهش، تعیین و مقایسه تأثیر پیچیدگی نحوی بر میزان ناروانی گفتار کودکان لکنتی و غیرلکنتی فارسی زبان در سطح گفتار خودانگیخته می باشد. نتایج حاصله می توانند جهت شناخت بیش تر ماهیت لکنت و نیز یافتن شیوه های مناسب تر برای درمان آن کاربرد داشته باشند. مواد و روش ها: این مطالعه، یک مطالعه ی توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی می باشد. 10 کودک لکنتی و 10 کودک غیرلکنتی تک زبانه و فارسی زبان 6-4 ساله که از لحاظ سن و جنس با هم دیگر مطابقت داشتند، مورد مطالعه قرار گرفتند. در این پژوهش، ابتدا نمونه ای 30 دقیقه ای از گفتار خودانگیخته کودک تهیه شد و سپس گفته های هر کودک از لحاظ میزان ناروانی و پیچیدگی نحوی مورد بررسی قرار گرفتند. اطلاعات، با استفاده از نرم افزار spss مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در هر دو گروه کودکان لکنتی و غیرلکنتی بین جملات ساده و پیچیده تفاوت معناداری از لحاظ میزان ناروانی وجود داشت (05/0>p). نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که در سطح گفتار خودانگیخته، کودکان لکنتی و غیرلکنتی با افزایش پیچیدگی نحوی دچار میزان ناروانی بیش تری می شدند و نیز کودکان لکنتی با افزایش پیچیدگی نحوی، میزان ناروانی بیش تری را نسبت به کودکان غیرلکنتی نشان می دهند.

اسناد مشابه