مقاله

ارایه الگویی جهت ارزیابی سطح عمل کرد سازمان مبتنی بر مهندسی رزیلینس و با استفاده از روش تجزیه و تحلیل سلسله مراتبی فازی (fahp)- مطالعه موردی در صنعت پتروشیمی

چکیده

مقدمه: مهندسی رزیلینس (re) به عنوان نگرشی جدید در حوزه ایمنی، در صدد حفظ عمل کرد سیستم های اجتماعی-فنی در شرایط مختلف، با تکیه بر نقاط قوت به جای تاکید بر نقاط ضعف می باشد. هدف از این مطالعه، ارایه الگویی جدید جهت ارزیابی ایمنی بر مبنای مهندسی رزیلینس و با استفاده از روش fahp می باشد. روش کار: مطالعه حاضر از نوع تحلیلی بوده که در یک صنعت پتروشیمی انجام گردید. ابتدا شش مولفه به عنوان شاخص های re مشخص شده و چارچوب ارزیابی تشکیل شد. سپس مولفه های re تعیین شده، با استفاده از نظرات افراد صاحب نظر در قالب یک پانل تخصصی ارزیابی و اعتباربخشی شد. در مرحله بعد، یک شاخص تحت عنوان شاخص هشدار پیش نگر رزیلینس، طراحی شد. در انتها نیز با استفاده از بردار ارزیابی فازی، امتیاز شاخص رزیلینس کل فرآیند تعیین گردید. یافته ها: نتایج ارزیابی نشان دادند که مولفه تعهد مدیریت حایز بیش ترین اهمیت و مولفه یادگیری دارای کم ترین اهمیت در تعیین سطح رزیلینس می باشند. هم چنین مولفه انعطاف پذیری (c3) در محدوده غیر قابل قبول نارنجی (oewz) واقع شده و سایر مولفه ها در محدوده قابل قبول (newz) واقع شده اند. سطح رزیلینس کل فرآیند برابر سطح iii (قابل قبول) برآورد گردید. نتیجه گیری: تعهد مدیریت و آمادگی در برابر شرایط اضطراری دو مولفه اصلی در تعیین سطح رزیلینس بوده و می توانند بیش ترین سهم در باقی ماندن وضعیت سازمان در محدوده newz را ایفا کنند.

اسناد مشابه