رابطه بین فعالیت فیزیکی منظم و مراحل تغییر و تعادل تصمیم گیری در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گلستان
چکیده
زمینه و هدف: الگوی بین نظریهای ، یکی از الگوهایی است که برای تبیین فعالیت فیزیکی منظم به کار می رود. این مطالعه با هدف بررسیوضعیت فعالیت فیزیکی منظم بر اساس سازههای الگوی بین نظریهای در بین دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی گلستان انجامگرفت. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، تعداد 295 دانشجو به روش نمونهگیری در دسترس وارد مطالعه شدند. ابزارگردآوری دادهها، پرسشنامه های مراحل تغییر مارکوس و همکاران و پرسشنامه تعادل تصمیم گیری نیگ و همکاران بود. روایی ابزارهای فوق ازطریق اعتبار محتوا و روایی صوری و پایایی آن ها از طریق آزمون مجدد مورد تایید قرارگرفت. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمونهای آماری کای- اسکوئر، رگرسیون لوجستیک و آنالیز واریانس یک طرفه به همراه آزمون تعقیبی توکی انجامگرفت. یافته ها: میانگین سنی و انحراف معیار افراد مورد بررسی 05/3 ± 89/21 سال بود. 5/89 درصد مجرد و 5/67 درصد زن بودند. 3/60 درصد در مرحله پیش تفکر، 8/8 درصد در مرحله تفکر، 9/11 درصد در مرحله آمادگی، 5/9 درصد در مرحله عمل و 5/9 درصد دیگردر مرحله نگهداری بودند. بین مراحل تغییر با فواید درک شده و موانع درک شده ارتباط معنیداری وجود داشت(05/0 p< ). متغیرهای جنسیت پسر و سازه موانع درک شده، بیشترین اثر پیشگویی کنندگی به منظور انجام فعالیت منظم فیزیکی را داشتند(05/0 p < ). نتیجهگیری: اکثر دانشجویان مورد بررسی، زندگی بدون تحرکی دارند. مداخلات برنامه ریزی شده در جهت حرکت آن ها به مرحله نگهداری محسوس است. افزایش منافع درک شده و کاهش موانع درک شده می تواند سودمند باشد.