ارزشیابی عوامل مؤثر بر انتقال یادگیری دورههای آموزش ضمن خدمت پرستاری به محیط کار بر اساس مدل انتقالی هالتون
چکیده
زمینه و هدف: پرستاری یکی از مشاغل حوزه سلامت است که علاوه بر ارایهی خدمات درمانی، به آموزش مداوم نیاز دارند تا علاوه بر بهسازی فردی، از آخرین دستاوردهای علم پزشکی نیز آگاه شوند. هدف از پژوهش حاضر، ارزشیابی عوامل مؤثر بر انتقال یادگیری دورههای آموزش ضمن خدمت پرستاری به محیط کار بر اساس مدل انتقالی هالتون بود. روش بررسی: پژوهش حاضر، مطالعه ای از نوع توصیفی- مقطعی است. جامعهی آماری شامل تمامی پرستاران دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال 1394و معیار ورود به پژوهش، شرکت در دورههای آموزشی تخصصی ضمن خدمت بود. به روش نمونه گیری تصادفی ساده و با استفاده از فرمول کوکران تعداد 95 نفر از پرستاران به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. ابزار پژوهش پرسشنامهی سیستم انتقال یادگیری مبتنی بر مدل هالتون بود که پس از محاسبه روایی و پایایی، بین نمونه های مطالعه توزیع گردید. با استفاده از روش های آمار استنباطی و نرم افزار spss21 داد ه ها تحلیل شدند. یافته ها: میانگین و انحراف معیار عوامل فردی 78/0 ± 80/2، عوامل سازمانی 66/0 ± 68/2 و عوامل آموزشی 54/1 ± 74/2 بوده است. نتایج نشان داد که عوامل فردی، سازمانی و آموزشی موثر بر انتقال یادگیری دورههای آموزش ضمن خدمت به محیط کار از دیدگاه پرستاران دانشگاه علوم پزشکی جهرم از سطح متوسط بیشتر اما از سطح مطلوب کمتر می باشند. همچنین مشخص گردید که عامل موثر غالب از دید آنان عامل فردی می باشد (05/0 > p). نتیجه گیری: باید با توجه ویژه به اثربخشی دوره های آموزشی ضمن خدمت پرستاران و ایجاد انگیزش، زمینهی انتقال آموخته های آنان را به محیط کار فراهم نمود.