همهگیری شناسی اختلالات روان پزشکی در استان سمنان، سال ۱۳۸۰
چکیده
سابقه و هدف: بار اختلالات روان پزشکی در کشورهای پیشرفته تا حد زیادی به وسیله پرسش نامه های غربالگری و مصاحبه بالینی ساختاریافته شناسایی شده، ولی بررسی بار اختلالات روان پزشکی در کشور ما محدود و تعداد مطالعات انجام شده کم می باشد. برنامهریزی برای ارایه خدمات اساسی بهداشت روان به افراد، نیازمند آگاهی از وضعیت موجود بیماری روانی در جامعه است. این مطالعه با هدف بررسی همهگیریشناسی اختلالات روانی در افراد 18 سال به بالای مناطق شهری و روستایی استان سمنان انجام گرفت. مواد و روش ها: نمونه مورد مطالعه با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای و سیستماتیک از بین خانوارهای موجود استان سمنان انتخاب گردید و جمعاً 280 نفر از طریق تکمیل پرسش نامه اختلالات عاطفی و اسکیزوفرنیا (sads) توسط کارشناسان روانشناسی در استان، مورد مطالعه قرار گرفتند. تشخیصگذاری اختلالات براساس معیارهای طبقهبندی dsm-iv می باشد. یافته ها: نتایج این بررسی نشان داد؛ شیوع انواع اختلالات روان پزشکی در استان 58/18 درصد میباشد که این شیوع در زنان 14/22 درصد و در مردان 49/14 درصد بوده است. اختلالات اضطرابی و خلقی به ترتیب با 22/8 و 5 درصد، شایعترین اختلالات روان پزشکی در استان بودند. شیوع اختلالات پسیکوتیک در این مطالعه 78/1 درصد، اختلالات عصبی- شناختی 86/2 درصد و اختلالات تجزیهای 72/0 درصد بوده است. در گروه اختلالات خلقی، افسردگی اساسی با 57/3 درصد و در گروه اختلالات اضطرابی، اختلال فوبی با 86/2 درصد شیوع بیشتری داشتهاند. نتیجه گیری: در این مطالعه 71/10 درصد افراد مورد مطالعه دچار حداقل یک اختلال روان پزشکی بودهاند. شیوع اختلالات روان پزشکی در استان در افراد گروه سنی 55-41 سال با 85/13 درصد، افراد همسر فوت شده با 50/37 درصد، افراد ساکن در مناطق شهری با 92/13 درصد، افراد باسواد دیپلم با 29/14 درصد و افراد بیکار با 57/28 درصد بیش از گروه های دیگر بوده است. لذا نتایج این تحقیق مسؤولیت سیاست گذاران و برنامه ریزان بهداشتی استان سمنان و کشور در رابطه با تدوین برنامه های عملی و اجرایی بهداشت روان را بیش از پیش روشن می سازد.