بررسی تأثیر دو روش آموزشی سخنرانی و کارگاه بر افزایش سطح آگاهی پزشکان عمومی شرکت کننده در برنامه آموزش مداوم شهر کرمانشاه
تورج احمدی جویباری، t ahmadijouybary clinical research development center. imam khomeini hospital, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranمرکز توسعه تحقیقات بالینی بیمارستان امام خمینی(ره)، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران افشین الماسی، a almasi department of epidemiology and biostatistics, tehran university of medical sciences, tehran, iranگروه اپیدمیولوژی و آمارزیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران ماری عطایی، m ataie clinical research development center. imam khomeini hospital, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranکرمانشاه، ایران محمود موسی زاده، m moosazadeh research center for modeling in health, kerman university of medical sciences, kerman, iranمرکز تحقیقات مدلسازی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران مهدی مرادی نظر، m moradinazar clinical research development center. imam khomeini hospital, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranکرمانشاه، ایران ایرج آقایی، i aghaei road truma research center, poursina hospital, guilan university of medical sciences, rasht, iranمرکز توسعه تحقیقات ترومای جاده ای ، دانشگاه علوم پزشکی گیلان،رشت، ایران
چکیده
مقدمه: بسیاری از کشورها در جستجوی آموزش های موثر جهت کاهش هزینه های خدمات بهداشتی - درمانی و پرکردن شکاف میان علم و عمل هستند. لذا هدف از این مطالعه، مقایسه کارایی برنامه آموزش مداوم به دو روش کارگاهی و سخنرانی بر ارتقاء آگاهی پزشکان عمومی شهر کرمانشاه می باشد. روش ها : در این مطالعه، 86 پزشک عمومی که در دورههای آموزش مداوم در زمینه عفونت های تنفسی شرکت کرده بودند، انتخاب، و به روش تصادفی ساده به دو گروه تقسیم شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه بوده است. پایایی و روایی پرسشنامه به ترتیب با آزمون - بازآزمون و اعتبار محتوایی انجام شد. دادهها با استفاده از نرم افزار spss و آزمون t زوجی و t مستقل تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: میانگین سنی شرکت کنندگان در دوره بازآموزی 4/3 ± 29/36 سال بوده است. 38 نفر (44 درصد) در مطبهای شخصی و 48 نفر (56 درصد) در مراکز دولتی مشغول به فعالیت بودند. بین محل کار پزشک های عمومی و سطح آگاهی آنان در مورد بیماری های عفونت تنفسی رابطه ای وجود نداشت اما بین سطح آگاهی پزشکان عمومی قبل و بعد از کارگاه و سخنرانی رابطه معنی داری مشاهده شد (001/0> p ). میانگین آگاهی بعد از آموزش در روش سخنرانی 13/19 و در روش کارگاه 85/20 بوده است (001/0> p ). نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد که روش آموزش کارگاهی بیشتر از روش سخنرانی بر افزایش میانگین سطح آگاهی پزشکان تاثیر داشته است.
مقدمه: بسیاری از کشورها در جستجوی آموزش‌های موثر جهت کاهش هزینه های خدمات بهداشتی - درمانی و پرکردن شکاف میان علم و عمل هستند. لذا هدف از این مطالعه، مقایسه کارایی برنامه آموزش مداوم به دو روش کارگاهی و سخنرانی بر ارتقاء آگاهی پزشکان عمومی شهر کرمانشاه می‌باشد. روش ها : در ای
مقالهروانپزشکی و روانشناسی بالینی ایرانمجتبی یکرنگ صفاکار، m. yekrang safakar tehran psychiatric institute,انستیتو روانپزشکی تهران مریم رسولیان، m. rasoulian
چکیدههدف: این پژوهش با هدف سنجش دانش پزشکان عمومی درباره اختلال تبدیلی و سایر اختلال های پزشکی انجام شده است. روش: آزمودنی های پژوهش را 136 نفر از پزشکان عمومی تشکیل داده اند که به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شده بودند. ابزار پژوهش پرسشنامه ای عبارت از بیست پرسش دربردارنده شر
مقالهمجله ایرانی آموزش در علوم پزشکیمهدی زبیری، mehdi zobeiri assistant, internal medicine specialist, department of medical sciences, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranدکتر مهدی زبیری، (استادیار)، متخصص بیماری های داخلی، گروه داخلی،دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران. خاور آملایی، khavar amolaei instructor, department of midwifery, school of nursing and midwifery, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranخاورآملایی (مربی)، کارشناس ارشد مامایی، گروه مامایی.دانشکده پرستاری و مامایی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران منصور رضایی، mansoureh rezaei assistant, phd biostatistics, statistics department, school of public health, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranدکتر منصور رضایی (استادیار)،phd آمار حیاتی، استادیار گروه آمار، دانشکده بهداشت کرمانشاه، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران مسعود الفتی زاده
مقدمه: هدف آموزش مداوم پزشکان ارتقای دانش و بهبود عملکرد آنان است. شیوه های مختلف آموزش حضوری در آموزش مداوم به کار می رود. دوری پزشکان از محل کار جهت شرکت در بازآموزی مشکلاتی جهت پزشک و بیمار ایجاد می نماید. استفاده از خودآموز شاید روش مناسبی برای آموزش مداوم باشد. به این منظور
مقالهدانشور پزشکیکامران مشفقی، kamran moshfeghi arak university of medical sciencesگروه انکولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک ایمان فانی، iman fani arak university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی اراک اعظم بخشایشی، aazam bakhshayeshi arak university of medical sciencesدانشگاه علوم پزشکی اراک علی فانی
مقدمه و هدف: سرطان پستان، شایعترین سرطان در زنان محسوب میشود و تشخیص زودرس آن در کاهش ابتلا و میرایی ناشی از آن، نقشی مهمی بازیمیکند بهطوریکه تشخیص زودرس، میزان بقا را تا 95درصد افزایشمیدهد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه میزان تأثیر دو روش متفاوت آموزشی در افزایش آگاهی، نگرش
مقالهدوفصلنامه آموزش پزشکی مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی بابلتابنده صادقی، tabandeh sadeghi assistant professor, pediatric group, nursing and midwifery school , rafsanjan university of medical sciences, rafsanjan , iran. telephone : 03915225900گروه آموزشی کودکان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران، تلفن:03915225900 شهین حیدری، shahin heidari department of medical surgical, nursing and midwifery school , rafsanjan university of medical sciences, rafsanjan , iran2. گروه داخلی جراحی، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران حمید بخشی، hamid bakhshi department of nursing, nursing and midwifery school , rafsanjan university of medical sciences, rafsanjan , iran3. گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران
سابقه و هدف: ضرورت استفاده از روش های نوین آموزشی با توجه به تغیییرات سریع نیازهای جوامع احساس می شود. این مطالعه با هدف مقایسه دو روش آموزش الکترونیک و سخنرانی بر آگاهی پرستاران شرکت کننده در دوره آموزش مداوم در خصوص اختلالات آب و الکترولیت انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه
مقدمه و هدف: سرطان پستان، شایعترین سرطان در زنان محسوب میشود و تشخیص زودرس آن در کاهش ابتلا و میرایی ناشی از آن، نقشی مهمی بازیمیکند بهطوریکه تشخیص زودرس، میزان بقا را تا 95درصد افزایشمیدهد. مطالعه حاضر با هدف مقایسه میزان تأثیر دو روش متفاوت آموزشی در افزایش آگاهی، نگرش و عملکرد