بیان ترجیهی مولکول های cd۲۰۰ و ایندول آمین ۲و۳ دی اکسیژناز-۱ (ido) در بیماران مبتلا به لوسمی میلوئیدی حاد (aml) عود شده
چکیده
زمینه و هدف: یکی از عوامل اصلی پاتوژنز و پیشرفت aml به عنوان یک بدخیمی سیستمیک، نقص در پاسخ های ایمنی از طریق افزایش عملکردهای تنظیمی و مهاری است که می تواند به عنوان یکی از اهداف ایمونوتراپی در درمان این بیماران مورد استفاده قرار گیرد. افزایش بیان مولکول cd200 به عنوان یک مولکول سرکوبگر ایمنی و آنزیم مهار کننده پاسخ های ایمنی به نام اندول آمین 2 و 3 دی اکسیژناز در برخی از سرطان ها و بدخیمی های هماتوپویتیک در مطالعات جداگانه ای مشاهده شده و همچنین ارتباط آنها با پیشرفت و پیش آگهی بد بیماران aml نشان داده شده است. دراین مطالعه به بررسی همزمان بیان و ارتباط مولکول های cd200 و ido به عنوان دو فاکتور مهم با عملکردهای نسبتاً مشابه در سرکوب پاسخ های ایمنی، در بیماران aml تازه تشخیص و دچار عود پرداخته شده است. روش بررسی: در این مطالعه از سلول های تک هسته ای نمونه های خون محیطی 48) pbmcs (بیمار تازه تشخیص و دچار عود مبتال به aml و همچنین 32 فرد نرمال )به عنوان کنترل( استفاده شد. میزان بیان مولکول های cd200 در سطح سلول ها به روش فلوسایتومتری و بیان نسبی ژن 1-ido در این سلول ها به کمک تکنیک pcr time-real مورد ارزیابی قرار گرفتند و نهایتاً جهت انجام آنالیزهای آماری نتایج به دست آمده، از نرم افزار spss17 استفاده شد . یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که مولکول های =p (0/cd20002) و=p (0/044 ) 1-ido ، به طور کامال معنی داری در نمونه های بیماران لوسمیک و خصوصا بیماران aml دچار عود افزایش بیان دارند. مقایسه زیرگروه های fabاین بیماران از نظر بیان cd200 اختالف معنی داری را نشان نداد. درحالی که در مورد مولکول 1-ido میان زیرگروه های m4 با m3 اختالف کمی دیده شد( 01/0=. p (همچنین مشاهده شد که میان بیان این دو مولکول در تمامی بیماران (55/0= p (0/022=r, و به ویژه گروه بیماران عود شده( 74/0= p (0/009=r , رابطه مستقیم و همبستگی معنی داری وجود دارد، در صورتی که این ارتباط در افراد نرمال دیده نشد. نتیجه گیری: در مجموع با توجه به افزایش بیان cd200 و 1-ido و نقش و ارتباط قوی آن ها در بیماران aml عود شده و همچنین ارتباط دوطرفه این مولکول ها با لنفوسیت های reg-t در القاء و پیشرفت این بیماری، به نظر می مجله حکیم سید اسماعیل جرجانی: سال سوم: شماره 4 :پاییز و زمستان94 مقاله پژوهشی رسد سنجش همزمان آن ها جهت بررسی دقیق تر پیش آگهی مفید بوده و مهار همزمان آن ها می تواند جهت تقویت پاسخ ایمنی اختصاصی و اثرات ایمونوتراپی مشخصا در بیماران دچار عود بسیار موثر باشد.