ارتباط بین مشارکت ورزشی-تنوع فعالیت بدنی و آمادگی قلبی تنفسی در دانشجویان دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به محدودیت اطلاعاتی در خصوص چگونگی اثر تنوع شدت و نوع مشارکت ورزشی و ارتباط آن با سایر عوامل مانند آمادگی قلبی-تنفسی، این مطالعه با هدف تعیین ارتباط بین مشارکت ورزشی، تنوع فعالیت بدنی و آمادگی قلبی-تنفسی انجام گردید. روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی بوده و در سال 94-1393 با مشارکت 406 دانشجوی 18 تا 21 سال مقطع کارشناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان انجام شد. آمادگی قلبی- تنفسی افراد با استفاده از آزمون راکپورت سنجیده شد. میزان مشارکت ورزشی با استفاده از پرسشنامه ledentثبت شده و به منظور بررسی سطح فعالیت فیزیکی افراد از پرسشنامه خود ایفا فعالیت جسمی برحسب متابولیک اکی والان استفاده گردید. جهت آنالیز داده ها از نرم افزار spss نسخه 20 و توصیف داده ها با استفاده از آماره های توصیفی و نیز جهت تحلیل آن ها از آزمون ها t مستقل، مجذورکای، آنالیز واریانس و رگرسیون استفاده شد. یافته ها: افرادی که از آمادگی قلبی- تنفسی و سطح فعالیت بدنی مطلوب برخوردارند به طور معنی داری نسبت به سایرین در فعالیت های ورزشی سازمان یافته و نیافته و نیز ورزش های رقابتی مشارکت فعال تری دارند (05/0>p). افرادی که روزانه 3 ساعت فعالیت بدنی متوسط تا شدید انجام داده بودند از آمادگی قلبی- تنفسی برخوردار بودند (05/0>p). نتایج رگرسیون مشخص کرد که حتی اگر رقابت بدون انگیزه برد و باخت صورت پذیرد به نوعی تضمین کننده آمادگی قلبی- تنفسی افراد است (05/0>p). نتیجه گیری: مشارکت در ورزش های رقابتی به همراه اتخاذ سبک زندگی فعال (روزانه 5/2 ساعت فعالیت بدنی با شدت متوسط و 30 دقیقه ورزش رقابتی) شانس برخورداری از آمادگی قلبی-تنفسی را افزایش می دهد.