بررسی شیوع اختلال های مخاطی تکاملی دهان، بین دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان در سال ۱۳۸۸
چکیده
مقدمه و هدف: اختلالهای تکاملی مخاط دهان، شرایطی طبیعیاند و بهلزوم نشاندهنده مشخصه بیماری خاص نیستند. شیوع اختلالهای مخاط دهانی در افراد مختلف متفاوت است که می تواند به عوامل ژنتیکی یا محیطی مربوط باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی شیوع این اختلالها و نیز تعیین ارتباط آنها با جنسیت در گروهی از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی همدان بودهاست. مواد و روشها: در مطالعه حاضر 162 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی همدان در سال 1388 به منظور تعیین شیوع اختلالهای مخاطی معاینهشدند. معاینه دانشجویان، زیر نور یونیت و آینه دندانپزشکی انجام و برای هر دانشجو یک پرسشنامه تکمیل شد؛ در این پرسشنامه اطلاعات فردی و نیز ابتلا به بیماری ها جمعآوری و ثبت گردید. آنالیز آماری توصیفی و مقایسه ای با استفاده از نرمافزار spss انجامشد. برای مقایسه دو جنس، از آزمون دقیق فیشر استفاده گردید و مقدارp کمتر از 05/0 به عنوان معنیدار آماری درنظرگرفتهشد. نتایج: از 162 فرد مورد بررسی، 6/63% آنها یک اختلال مخاطی داشتند. نتایج نشانداد که سوراخ گوشه لب (8/22%)، زبان شیاردار (6/21%) و توروس فک بالا (5/10٪) شایع ترین اختلالهای مخاطی و شیوع سایر موارد، کمتر از 10% بودهاند. بهجز توروس فک بالا، در دیگر انواع اختلالهای مخاطی بین دو جنس، تفاوت معنی دار آماری مشاهده نشد. نتیجه گیری: یافته های مطالعه حاضر نشانداد بهطورکلی آنومالی های مخاطی دهان در جمعیت بررسیشده از شیوع بالایی برخوردار بودند؛ بنابراین آشنایی و آموزش دانشجویان پزشکی و دندانپزشکی در مورد این ضایعات ضروری بهنظرمیرسد.