اثرات سوربیتول، گلیسرول و لاکتیک اسید بر روی خواص مختلف لایه های نازک تهیه شده از کازئین
چکیده
چکیده اثرات افزودن هر یک از مواد نرمکننده (سوربیتول، گلیسرول یا لاکتیک اسید) در محدوده غلظت %40- 0 برروی خواص مکانیکی و نفوذپذیری به بخار آب واکسیژن لایههای نازک بر پایه کازئین مورد مطالعه قرار گرفت. مناسبترین فرمولاسیون که دارای نفوذ پذیری به بخارآب ) (wvp ونفوذ پذیری به اکسیژن ((op و انعطاف پذیری اپتیمم بودند انتخاب شدند. مقادیر wvp، op و خواص مکانیکی برای بهترین فرمولاسیون لایههای نازک بر پایه کازئین در سه رطوبت نسبی (%75 و 52 ,32 rh=)نیز مقایسه شدند. میزان wvp با استفاده از روش مهاجرت رطوبت از فنجانکها ومیزان op از طریق اندازهگیری عدد پراکسید روغن موجود در فنجانکها اندازهگیری شدند. خواص مکانیکی لایههای نازک بااستفاده از دستگاه کشش اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد که افزودن %20 هر یک از نرم کنندهها به کازئین مناسبترین نسبت برای رسیدن به خواص اپتیمم مکانیکی (انعطاف پذیری، استحکام کششی و مدول الاستیک) بود. افزایش بیشتر غلظت نرمکننده منجر به کاهش مقاومت به کشش و مدول الاستیک وافزایش ناچیزازدیاد طول و افزایش قابل ملاحظه wvp گردید. لایههای نازک حاوی سوربیتول در رطوبت نسبی %32 و لایههای نازک حاوی گلیسرول در رطوبت %75 دارای wvp بیشتری نسبت به دو رطوبت دیگر بودند.لایههای نازک حاوی سوربیتول op کمتری درهر سه رطوبت نسبی نسبت به لایههای نازک حاوی گلیسرول و لاکتیک اسید دارا بودند.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- وجیهه حشمتی — گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده مهندسی زراعی
- محمدرضا کسایی — دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری