بهینه سازی کربوکسی متیل سلولز(cmc) در برابر عوامل میکروارگانیسم با استفاده از نانوذرات دی اکسید تیتانیوم به منظور ارتقاء کیفیت حفاظتی این پلیمر در مرمت اسناد کاغذی
چکیده
هدف: این مقاله، با هدف بهینهسازی و ارتقاء کیفیت حفاظتی پلیمر کربوکسی متیل سلولز(cmc) در برابر عوامل میکروارگانیسم، بااستفاده از نانوذرات دیاکسیدتیتانیوم(tio2) انجام شده است. روش پژوهش: روش پژوهش در این تحقیق، تجربی(آزمایشی) و شیوة دستیابی به اطلاعات منابع کتابخانهای و روشهای آزمایشگاهی است. آزمایشهای صورت گرفته در این پروژه شامل پیرسازی تسریعی بیولوژیکی نمونه چسبها در شرایط تاریکی و حضور نور، بررسی مقاومت چسبندگی آنها، اعمال این نمونه چسبها برروی کاغذ، و انجام آزمایشهایی مانند مقاومت کششی نمونههای کاغذ، سنجش میزان ph، رنگسنجی، و آنالیز دستگاهی ft-ir است. یافتهها و نتایج پژوهش: نتایج به دست آمده از آزمون پیرسازی بیولوژیکی نمونه چسبهای حاوی نانوذرات دی اکسید تیتانیوم حاکی از آن است که این نانوذرات توانایی کند کردن فرآیند رشد و انتشار عامل میکروارگانیسم بر روی چسب کربوکسی متیلسلولز را دارد، اما این توانایی تنها در حضور نور مرئی امکانپذیر بوده و در تاریکی تأثیر آن اندک است. نتایج حاصل از سایر آزمایشهای انجام شده بر روی چسبهای بهینهسازی شده و کاغذهای پوشش داده شده با آنها نشان میدهد که افزودن دیاکسید تیتانیوم تأثیر چندانی بر روی ساختار و ویژگیهای کربوکسی متیل سلولز و کاغذ نخواهد داشت. نتایج به دست آمده از آزمون رنگسنجی نیز نشان میدهد که دیاکسید تیتانیوم میتواند از تغییر رنگ(زردشدگی چسب) نمونهها جلوگیری کند و تأثیر مثبتی در کنترل این فرآیند داشته باشد.