بررسی اثر تزریق لیدوکایین به داخل هسته ی پاراژیگانتو سلولاریس جانبی بر روی درد ناشی از آزمون فرمالین صفحه ی داغ در موش صحرایی
چکیده
چکیده زمینه و هدف: مطالعات زیادی برای شناخت مکانیسم های کنترل درد انجام شده است ولی سوالات زیادی در مورد مراکز عصبی دخیل در بروز رفتارهای درد و تعدیل درد وجود دارد. هسته ی پاراژیگانتوسلولاریس جانبی در اعمال مختلفی از قبیل تنظیم گردش خون، سندرم ترک و درک درد دخالت دارد. در این مطالعه بررسی اثر غیرفعال سازی هسته ی پاراژیگانتو سلولاریس جانبی بر روی درد ناشی از آزمون فرمالین به عنوان مدل درد مزمن و آزمون صفحه ی داغ به عنوان مدل درد حاد در موش صحرایی انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه، از 30 سر موش های صحرایی نر سفید به وزن 200 تا 250 گرم استفاده شد. اثرات غیر فعال کردن موقتی به وسیله ی لیدوکایین به داخل هسته پاراژیگانتوسلولاریس بر رفتارهای دردی القا شده توسط آزمون فرمالین (50 میکرولیتر فرمالین 2 درصد) به عنوان مدل درد تونیک و آزمون صفحه ی داغ تنظیم شده در دمای 1/0 ±52 درجه ی سانتی گراد به عنوان مدل درد حاد استفاده شد. همچنین حیوانات در چهارگروه کنترل، شم، تزریق سالین و آزمایش برای آزمون فرمالین و تزریق سالین و آزمایش برای آزمون صفحه داغ تقسیم بندی شدند. یک هفته پس از انجام جراحی، حلال و لیدوکایین به داخل هسته ی پاراژیگانتوسلولاریس تزریق شد و آزمون فرمالین و صفحه ی داغ انجام شده، رفتارهای دردی برای آزمون فرمالین و آزمون صفحه داغ ثبت شدند. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون t-test و anova و تست تعقیبی tukey استفاده شد. یافته ها: تزریق لیدوکایین به داخل هسته lpgi در آزمون فرمالین سبب کاهش درد در مرحله ی اینترفاز و فاز یک و قسمت اول فاز دوم و در آزمون صفحه ی داغ باعث بی دردی معنی داری نسبت به گروه سالین در دقیقه ی 30 و60 شد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق احتمال دخالت هسته ی lpgi در تولید رفتارهای درد ناشی از آزمون فرمالین و همچنین درد حاد وجود دارد.