بررسی تأثیر عصاره الکلی گیاه درمنه ترکی (artemisia annua) در مقایسه با کلروکین بر پلاسمودیوم برگئی در موش سفید آزمایشگاهی

زینب کربلایی پازکی، zaynab karbalaei pazoki student of msph of medical parasitology, school of medicine, hamadan university of medical sciences, hamadan, iran.دانشجوی کارشناسی ارشد انگل شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران. مهدی ناطق پور، mehdi nateghpour medical parasitology and mycology dept., school of public health and institute of public health research, tehran university of medical sciences, tehran, iran.گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. امیر حسین مقصود، amir hossein maghsood medical parasitology dept., center for research of endemic parasites of iran, tehran university of medical sciences, tehran, iran.گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران عفت سوری، efat souri medicinal chemistry dept., school of pharmacy, tehran university of medical sciences, tehran, iran.گروه شیمی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. افسانه متولی حقی، afsaneh motevalli haghi researcher of medical parasitology and mycology dept., school of public health and institute of public health research, tehran university of medical sciences, tehran, iran.محقق، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. لیلا فریوز، leila farivar msph of medical parasitology, medical parasitology and mycology dept., school of public health and institute of public health research, tehran university of medical sciences, tehran, iran.کارشناس ارشد انگل شناسی پزشکی، گروه انگل شناسی و قارچ شناسی پزشکی، دانشکده بهداشت و انستیتو تحقیقات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران. معصومه خدادادی

چکیده

زمینه و هدف: از آنجا که در سال های اخیر اهمیت گیاهان دارویی بومی در درمان مالاریا محرز شده است، در این مطالعه اثر عصاره الکلی گیاه درمنه ترکی بر روی پلاسمودیوم برگئی به طور تجربی در موش سوری مورد بررسی قرار گرفت و تأثیر آن با کلروکین مقایسه گردید. روش بررسی: در این مطالعه تجربی که با استفاده از روش peters انجام شد، تعداد 50 عدد موش سوری به 10 گروه 5 تایی تقسیم شدند. 9 گروه از آن ها با پلاسمودیوم برگئی آلوده گردیدند، 6 گروه با غلظت های مختلف از عصاره درمنه ترکی و گروه 7 با کلروکین تحت درمان قرار گرفتند. گروه 8 و 9 به ترتیب به عنوان گروه های پلاسبو و بدون درمان تعیین شدند. درمان به صورت زیر جلدی و تا 4 روز ادامه داشت. میزان پارازیتمی در روزهای چهار و هفت نسبت به گروه شاهد سنجیده شد. گروه 10 در این مطالعه بدون هیچ گونه تزریقی از انگل و دارو بوده، صرفاً جهت کنترل مرگ و میر تصادفی موش ها در حیوان خانه نگهداری شد. پس از یافتن محدوده اثر دارو، در مرحله بعد به منظور یافتن موثرترین غلظت دارو، مجدداً تعداد 55 عدد موش در 11 گروه 5 تایی با دامنه کوچکتری از غلظت های دارو، همراه با کنترل مورد بررسی قرار گرفتند. تحلیل داد ه های خام با استفاده از نرم افزار spss و آزمون t-test انجام گردید و مؤثرترین غلظت در بین غلظت های مورد استفاده مشخص شد. یافته ها: بررسی نشان داد که غلظت های 1100 و 1300 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره گیاهی میزان پارازیتمی را در موش های آلوده بیشتر از سایر غلظت ها کاهش داده است، اما غلظت mg/kg 1100 سمیت کمتری داشته است. تأثیر کلروکین بر انگل های تحت مطالعه قاطع و بیشتر از غلظت های متفاوت عصاره الکلی درمنه ترکی بود (004/0p=). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد؛ تاثیر عصاره الکلی درمنه ترکی در غلظت mg/kg 1100 روی پلاسمودیوم برگئی قابل توجه است