مقایسه اثر پتیدین و ترامادول بر کاهش درد، طول مدت زایمان، آپگار نوزاد و عوارض مادری آنها در زنان اول زا
چکیده
چکیده زمینه و هدف : تسکین بی خطر درد زایمان یکی از نکات مهم مامایی مدرن می باشد. مسکن مورد استفاده باید دارای خاصیت مسکنی قوی، اثرسریع و عوارض جانبی حداقل باشد تا بتواند در کاهش درد حین زایمان مناسب باشد. این مطالعه با هدف بررسی مقایسه ای اثر پتیدین و ترامادول بر درد، طول مدت زایمان، آپگار نوزاد و عوارض مادری آنها در زنان اول زا انجام شد. روش بررسی : این مطالعه یک مطالعه rct سه سو کور بود. حجم نمونه شامل 30 نفر در دو گروه (15 نفر) ترامادول و پتیدین بود و روش نمونه گیری تصادفی با استفاده از تخصیص بلوکهای تصادفی شده بود. ضوابط ورود شامل زنان حامله پرایمی پاروس با حاملگی ترم، شروع دردهای زایمانی به طور خودبخود، عدم انجام اینداکشن، عدم وجود حاملگی پر خطر و عوارض حاملگی، عدم وجود بیماری زمینه ای و مصرف دارو، عدم سابقه حساسیت دارویی و رسیدن دیلاتاسیون دهانه رحم به 4 سانتی متر بود. با شروع فاز فعال زایمان علائم حیاتی زائو ثبت و درد زائو با مقیاس nrs ثبت گردید. سپس 50 میلی گرم ترامادول و 50 میلی گرم پتیدین در داخل 200 سی سی محلول رینگر به صورت انفوزیون داخل وریدی جهت تخفیف درد در نمونه ها داده می شد و مجدداً درد و علائم حیاتی یک ساعت بعد از اتمام تجویز دارو ثبت می شد و عوارض احتمالی در مادر و جنین نیز کنترل می گردید. داده های بدست آمده پس از ورود به نرم افزار آماری spss با استفاده از آزمونهای t و x² مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند و p 0.05 ). میانگین آپگار نوزادان در دقیقه پنجم در گروه ترامادول 507/0±60/9 و در گروه پتیدین 514/0±57/9 بود ( p>0.05 ). میانگین کاهش میزان درد در مقیاس nrs در گروه پتیدین63/1±28/1 امتیاز و در گروه ترامادول30/1±00/1 امتیاز بود، که این اختلاف از نظر آماری معنی دار بود و گروه پتیدین کاهش درد بیشتری داشتند ( p<0.05 ). نتیجه گیری : با توجه به نتایج مطالعه حاضر به نظر می رسد که پتیدین با توجه به اثرات تخفیف درد بیشتر در مقایسه با ترامادول ، ضد درد مامایی مناسب تری باشد، اما در عین حال عوارض مادری آن نظیر تهوع و استفراغ نیز بیشتر است و هر دو دارو باعث کاهش مدت فاز فعال مرحله اول زایمان می شوند و هیچ کدام تأثیر سویی بر آپگار نوزاد تازه متولد شده ندارند.