ارزیابی مقدار دوز جذبی مؤثر و شرایط درمان یک تومور خارج از مرکز فانتوم سر در روش گیراندازی نوترون با بور با استفاده از شبیه سازی مونت کارلو

سمیرا میرزایی، samira mirzaiee physics department, faculty of science, persian gulf university, bushehr, iranگروه فیزیک، دانشکده علوم پایه، دانشگاه خلیج فارس بوشهر روح اله قیصری، roholah gheisari nuclear energy research center , persian gulf university, bushehr, iranمرکز پژوهشی انرژی هسته ای، دانشگاه خلیج فارس بوشهر

چکیده

زمینه: در زمینه­ی درمان تومورهای مغزی به روش گیراندازی نوترون با بور، مقادیر دوز مؤلفه­های نوترون و گاما و شرایط درمان یک تومور خارج از مرکز فانتوم سر، شبیه­سازی شده است. اهداف این مطالعه، محاسبه­ی میزان دوز مؤثر و مقدار دوز دریافتی در فانتوم سر و تعیین مدت درمان با توجه به حد مجاز تعیین شده از سوی کمیسیون icrp، بوده است. مواد و روش ها: در این تحقیق، یک فانتوم سر انسان روبروی یک سیستم نوترونی (شامل چشمه کالیفرنیوم 252، کندکننده، بازتابنده و فیلترهای فوتونی و نوترونی) شبیه­سازی شد. یک تومور کروی شکل، خارج از مرکز فانتوم، در نظر گرفته شد. فانتوم سر، شامل سه بخش پوست، جمجمه و مغز می­باشد. شبیه­سازی به کمک کد محاسباتی mcnpx2.6.0 انجام گردید. در این شبیه سازی، تومور به شعاع 5/1 سانتی متر در عمق 2 سانتی متری مغز، در نظر گرفته شد. یافته ها: درمان تومور با غلظت های مختلف بور در فانتوم سر، بررسی شد. بیشترین دوز دریافتی حدود 055/0 سیورت بر ساعت است و مربوط به شرایطی است که در بافت­های سالم، بور جذب نشود. میزان دوز جذبی نوترون های فوق حرارتی در شرایطی که در بافت های سالم بور جذب نشود، در ورودی جمجمه و بافت مغز شدیداً افت پیدا می کند و رفته رفته کاهش می یابد. نتیجه گیری: محاسبات نشان داد وقتی یک بیمار حدود 5 دقیقه پرتو دریافت نماید، مقدار دوز دریافتی حدود 6/4 میلی­سیورت خواهد بود. تحت این شرایط از درمان، دوز معادل تمام بدن وی در یک سال، از 5 میلی­سیورت تجاوز نمی نماید.