مقاله

شیوع و بروز چاقی و اضافه وزن در بزرگسالان طی سال های ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۸ در استان بوشهر- مطالعه قلب سالم خلیج فارس

محمدباقر مهبودی، mohammad bagher mehboudi health vice-chancellery, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranمعاونت بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بوشهر علیرضا رئیسی، alireza raeisi the persian gulf tropical medicine research center, the persian gulf biomedical research institute, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranمرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج فارس، پژوهشکده ی علوم زیست پزشکی خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بوشهر فاطمه نجفی، fatemeh najaf faculty of health, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranدانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بوشهر شیوا مصدق زاده، shiva mosadeghzadeh the persian gulf tropical medicine research center, the persian gulf biomedical research institute, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranمرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج فارس، پژوهشکده ی علوم زیست پزشکی خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بوشهر ایرج نبی پور، iraj nabipour the persian gulf marine biotechnology research center, the persian gulf biomedical research institute, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranمرکز تحقیقات زیست فناوری دریایی خلیج فارس، پژوهشکده ی علوم زیست پزشکی خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بوشهر حسین دارابی، hossain darabi the persian gulf tropical medicine research center, the persian gulf biomedical research institute, bushehr university of medical sciences, bushehr, iranمرکز تحقیقات طب گرمسیری و عفونی خلیج فارس، پژوهشکده ی علوم زیست پزشکی خلیج فارس، دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی بوشهر افشین استوار

چکیده

زمینه: اضافه وزن و چاقی یکی از معمول ترین عوامل خطر ابتلا به بیشتر بیماری های غیرواگیر می باشد. مطالعه حاضر با هدف بررسی وضعیت شیوع و بروز چاقی و اضافه وزن در افراد بزرگسال طی دو فاز مطالعه آینده نگر قلب سالم خلیج فارس در استان بوشهر انجام شده است. مواد و روش ها: در فاز اول مطالعه که از سال 1382 شروع شد، 3735 نفر از افراد بالای 25 سال سن از سه شهرستان بوشهر، دیلم و گناوه حضور داشتند. در فاز دوم مطالعه در سال 1388، تعداد 1856 نفر (7/49 درصد) از شرکت کنندگان مورد بررسی مجدد قرار گرفتند. اطلاعات جممعیت شناختی و وضعیت اضافه وزن و چاقی افراد به روش مصاحبه حضوری جمع آوری شد. شیوع خام و تطبیق یافته اضافه وزن و چاقی برای متغیرهای سن و جنس، برای کل جمعیت و به تفکیک گروه های سنی و جنسی، با روش استانداردسازی مستقیم محاسبه گردید. یافته ها: شیوع خام چاقی در فاز اول و دوم مطالعه به ترتیب (8/27-25 درصد) 5/26 درصد و (6/32-4/28 درصد) 5/30 درصد بود. شیوع اضافه وزن در فاز اول و دوم مطالعه به ترتیب (3/41-2/38 درصد) 8/39 و (7/45-1/41 درصد) 4/43 درصد بود. شیوع استاندارد شده چاقی برای سن و جنس در فاز اول و دوم مطالعه به ترتیب (6/28-8/25 درصد) 2/27 درصد و (8/31-4/27 درصد) 6/29 درصد و شیوع استاندارد شده اضافه وزن در فاز اول و دوم مطالعه به ترتیب (6/41-4/38 درصد) 40 درصد و (3/45-3/40 درصد) 8/42 درصد محاسبه گردید. میزان بروز 6 ساله چاقی و اضافه وزن به ترتیب (19/13-73/9 درصد) 38/11 درصد و (79/32-17/25 درصد) 87/28 درصد بود. میزان بروز چاقی و اضافه وزن در مردان (46/11-13/7 درصد) 12/9 درصد و (13/35-86/24 درصد)81/29 درصد و در زنان (92/16-35/11 درصد)96/13 درصد و (47/35-43/23 درصد) 18/29 درصد بود. نتیجه گیری: شیوع و بروز اضافه وزن و چاقی در استان بوشهر به مقدار قابل توجهی بالاتر از میانگین کشوری و جهانی می باشد. پیشنهاد می گردد که پژوهش های بیشتری درباره علل زمینه ای و راه های کنترل این روند و همچنین پیشگیری از بیماری های مرتبط با آن به عمل آید.

اسناد مشابه