میزان و علل مرگ و میر کودکان ۵۹-۱ ماهه در بیمارستانهای استان کرمانشاه طی سالهای ۹۳-۱۳۹۰
چکیده
چکیده زمینه و هدف: شاخص‌های بهداشتی نمایانگر سطح سلامت در جامعه میباشند و میزان مرگ و میر کودکان یکی از مهم‌ترین شاخص‌های بهداشتی، فرهنگی و اقتصادی هر جامعه است که در ارزیابی سلامت جامعه مورد توجه قرار می گیرد. این مطالعه با هدف تعیین میزان و علل مرگ و میر کودکان 59-1 ماهه بیمارستانی در استان کرمانشاه انجام گرفت. مواد و روشها: در این مطالعه مقطعی، موارد ثبت شده مرگ و میر کودکان 59-1 ماهه استان کرمانشاه طی سالهای 93-1390 استخراج شد. اطلاعات شامل مشخصات دموگرافیک (سن، جنس متوفی، محل سکونت و شهرستان) و علت مرگ کودکان بر اساس دهمین طبقه بندی بین المللی بیماری ها (icd-10) جمع آوری شد. موارد مرگ و میر کودکان در هر سال بر تعداد تولدها تقسیم شد. اطلاعات با استفاده از آمار توصیفی و آزمون مجذور کای تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: 435 مرگ در بیمارستانهای استان کرمانشاه ثبت شده بود. میانگین و انحراف معیار سن مرگ کودکان 99/13±33/13 ماه بود. بیشترین موارد مرگ مربوط به جنس پسر (9/54%) و از نظر محل سکونت، 78% (337 مورد) از افراد در شهر و بقیه در روستا بودند. بیشترین میزان مرگ مربوط به سال 1390 (6/3 مرگ در هر هزار تولد) و کمترین میزان مربوط به سال 1392 (5/2 مرگ در هر هزار تولد) بود. بیشترین علت مرگ کودکان مربوط به حوادث و سوانح (6/18%) و کمترین میزان علت منجر به مرگ مربوط به بیماری‌های سیستم ادراری- تناسلی بود (3%). بین جنسیت و محل سکونت با علل مرگ و میر کودکان ارتباط آماری معنی داری مشاهده نشد (05/0p>). نتیجه گیری: با توجه به مهم‌ترین علل مرگ، طراحی مداخلات و آموزش والدین و کودکان در خصوص پیشگیری از سوانح و حوادث و بالا بردن آگاهی والدین در مورد علائم و نشانههای بیماری‌ها به ویژه بیماری های دستگاه تنفسی به منظور کاهش مرگ و میر کودکان، ضروری به نظر می رسد. واژههای کلیدی: میزان، مرگ و میر، کودکان 59-1 ماهه، کرمانشاه