اثرات تنش خشکی و کود نیتروژن بر عملکرد، اجزاء عملکرد و محتوای
چکیده
) ، تنش رطوبتی ملایم (w 50٪))، عامل فرعی کود نیتروژن (صفر، 60 و 120 کیلوگرم در هکتار) و عامل فرعی فرعی دو رقم جو در نظر گرفته شد. در سال دوم، تیمار دیم نیز به رژیم آبیاری اضافه شد، اما، سایر تیمارها مشابه سال اول بود. نتایج نشان داد که تأثیر تنش رطوبتی، کود نیتروژن و رقم بر عملکرد دانه و اجزای آن و درصد و مقدار پروتئین دانه در هر دو سال از نظر آماری معنیدار بود. در شرایط تنش خشکی شدید و دیم، به ترتیب در سال اول و دوم، عملکرد و مقدار پروتئین دانه در رقم نیمروز بیشتراز رقم یوسف بود. در سال اول (209 میلیمتر بارندگی)، تنش رطوبتی ملایم عملکرد دانه را به طور معنیدار در هر دو رقم کاهش داد (8% در رقم نیمروز و 12% در رقم یوسف). اما، در سال دوم (300 میلیمتر بارندگی)، تنش رطوبتی ملایم عملکرد دانه رقم نیمروز را کاهش معنی دار نداد. برهمکنش رژیم آبیاری و کود نیتروژن بر عملکرد دانه در هر دو سال معنیدار بود. در شرایط آبیاری کامل، عملکرد دانه به طور معنیدار تا سطح 120 کیلوگرم کود نیتروژن افزایش یافت (28% و 26% در مقایسه با شاهد به ترتیب در سال اول و دوم)، اما، در سایر رژیمهای آبیاری عملکرد دانه فقط تا سطح 60 کیلوگرم نیتروژن در هکتار افزایش یافت. در مجموع، رقم نیمروز در شرایط تنش خشکی شدید و دیم نسبت به رقم یوسف برتری داشت. هم چنین، با در نظر گرفتن جنبههای اقتصادی، رقم نیمروز، تنش رطوبتی ملایم و 60 کیلوگرم نیتروژن در هکتار در سالهایی با 300 میلیمتر بارندگی (مانند سال دوم این آزمایش) قابل توصیه است.