عوامل مؤثر بر خودکارآمدی تحصیلی و ارتباط آن با موفقیت تحصیلی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر سال ۹۲-۱۳۹۱
چکیده
مقدمه: خودکارآمدی به عنوان یک عامل انگیزشی، منجر به افزایش عملکرد تحصیلی و کاهش استرس می شود. بنابراین شناسایی عواملی مؤثر بر خودکارآمدی می تواند تأثیر بسزایی در موفقیت تحصیلی دانشجویان و پیشرفت نظام آموزشی داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی عوامل مؤثر بر خودکارآمدی تحصیلی و ارتباط آن با موفقیت تحصیلی دانشجویان است. روش ها: این مطالعه مقطعی با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی منظم در 428 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی بوشهر در سال تحصیلی 92–1391 انجام شد. موفقیت تحصیلی دانشجویان به وسیله معدل ترم اخیر دانشجویان سنجیده شد. اطلاعات توسط پرسشنامه دموگرافیک و 4 پرسشنامه استاندارد شامل پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی، استرس تحصیلی، حمایت اجتماعی چند بعدی و انتظار پیامد دانشجو جمع آوری شده و سپس اطلاعات با آزمون های آماری توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل گردید. نتایج: در این مطالعه بین خودکارآمدی تحصیلی با موفقیت تحصیلی (018/0=, p116/0=r)، نوع استرس (003/0=, p142/0-=r) و واکنش به استرس (001/0=, p623/0-= r)، حمایت اجتماعی خانواده (004/0=, p134/0=r) و افراد مهم (000/0=, p214/0=r) رابطه وجود داشت. در مدل رگرسیون خطی، واکنش به استرس (001/0= pو196/0-=β) و حمایت اجتماعی افراد مهم (001/0=p و197/0=β) به عنوان سازه های پیشگویی کننده خودکارآمدی شناسایی شد. نتیجه گیری: خودکارآمدی تحصیلی عامل تأثیر گذار بر موفقیت تحصیلی بود که جهت بهبود آن می توان با طراحی مداخلات مناسب از استراتژی هایی جهت کنترل استرس تحصیلی و حمایت اجتماعی خانواده و اساتید استفاده نمود.