مقاله

سبک های تدریس اعضای هیأت علمی دانشکده های تابعه دانشگاه علوم پزشکی ایران

فرشته درویش قدیمی، fereshteh darvish ghadimi postgraduate student of medical education, e-mail: fdarvish@iums.ac.irفرشته درویش قدیمی، دانشجوی کارشناس ارشد آموزش پزشکی. (fdarvish@iums.ac.ir) مسعود رودباری، masoud roudbari () anti-microbial resistance research center, department of statistics and mathematics, school of health management and information sciences, tehran university of medical sciences, tehran, iran. e-mail:mroudbari@yahoo.co.ukدکتر مسعود رودباری، مرکز تحقیقات مقاومت های میکروبی، گروه آمار و ریاضی، دانشکده مدیریت و اطلاع رسانی، دانشگاه علوم پزشکی تهران. mroudbari@yahoo.co.uk

چکیده

مقدمه: با توجه به اهمیت و نقش سبک های تدریس در میزان یادگیری و رضایت مندی دانشجویان، این مطالعه با هدف بررسی سبک های تدریس اعضای هیأت علمی دانشکده های تابعه دانشگاه علوم پزشکی ایران به منظور ارتقای آگاهی اساتید از سبک های تدریس و توجه بیشتر به کاربرد سبک تدریس مناسب انجام گرفت. روش ها: در این مطالعه توصیفی مقطعی، پرسشنامه ترجمه شده و خودایفای سبک تدریس در اختیار تمامی اعضای هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران در نیمسال دوم سال تحصیلی 89-88 قرار داده شد. هر مدرس با توجه به سبک تدریس خود در کلاس درس تئوری، به هر یک از گزینه های پرسشنامه نمره ای بین1 تا 4 را داد. پرسشنامه ها با استفاده از روش های آماری توصیفی، آزمون کای دو و دستورالعمل پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: اکثریت اعضای هیأت علمی دانشکده های تابعه دانشگاه علوم پزشکی ایران، ارائه مفهوم به صورت کاربردی، یادگیری عمقی، پردازش شناختی به صورت اجرایی و فعالیت های مشارکتی را ترجیح می دهند. هیچگونه ارتباط معناداری بین سبک تدریس با دانشکده محل تدریس، سابقه تدریس، و مرتبه علمی به دست نیامد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده و ترجیح سبک های خاص تدریس، پیشنهاد می شود به تطابق سبک های تدریس با سبک های یادگیری دانشجویان و یا به عبارتی به تعامل تدریس-یادگیری توجه بیشتری شود.

اسناد مشابه