بررسی تأثیر مدیریت سود بر کیفیت سود شرکت های دارای بحران مالی
چکیده
در این پژوهش مدیریت سود در شرکت های دارای بحران مالی و تاثیر آن بر کیفیّت سود این شرکت ها در مقایسه با سایر شرکت ها، در طول سال های 1383 الی 1388 مورد بررسی قرار می گیرد و از داده های 32 شرکت دارای بحران مالی و 82 شرکت دیگر استفاده می شود. معیار شناسایی شرکت های دارای بحران مالی شمول ماده 141 قانون تجارت است. یافتههای پژوهش نشان می دهد که شرکت های دارای بحران مالی در مدّت چهار سال قبل از شمول ماده 141، با شیوه های دستکاری اقلام تعهدی و دستکاری فعالیت های واقعی به نسبت سایر شرکت ها به صورت بیشتری به مدیریّت سود پرداختهاند. دستکاری اقلام تعهدی با استفاده از الگوی اقلام تعهدی اختیاری کاسزنیک (1999) و دستکاری فعالیّتهای واقعی توسط الگوی جریان های نقدی غیرعادی روی چودهری (2006)، اندازهگیری می شود. در مرحله بعد، تأثیر مدیریّت سود صورت گرفته بر کیفیّت سود، با معیار محافظه کاری مشروط ارزیابی می گردد. جهت اندازه گیری محافظه کاری مشروط از الگوی بال و شیواکومار (2005) استفاده میگردد. آزمون محافظهکاری مشروط نشان میدهد که برخلاف انتظار، هر دو گروه از روش های حسابداری غیرمحافظه کارانه استفاده می کنند. بنابراین، با وجود اعمال بیشتر مدیریت سود در شرکت های دارای بحران مالی، کیفیت سود اندازه گیری شده با معیار محافظهکاری مشروط در هر دو گروه یکسان بوده و تفاوتی ندارد.