بررسی توان پی شبینی مدل زاوگین و رویکرد ارزشیابی نسبی جهت ارزیابی ورشکستگی شرکت ها
چکیده
ورشکستگی شرکتها یکی از راههایی است که منجر به هدر رفتن منابع و عدم بهرهگیری از فرصتهای سرمایه گذاری می شود . ما در این تحقیق به بررسی توان پیش بینیمدل زاوگین در ارزیابی ورشکستگی شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهرانو بررسی رابطه همبستگی بین احتمال ورشکستگی و نسبتهای رویکرد ارزشیابی نسبی (p/eو p/cfو p/bvو p/s) پرداختیم؛ در نهایت مدل زاوگین را با استفاده از نسبت های رویکرد ارزشیابی نسبی برازش نمودیم . جهت انجام تحقیق یک دوره 5 ساله (از سال 1385-1381) مد نظر بود، که از داده های سال 85 به عنوان داده های شاهد استفاده شد و جامعه مورد بررسی، شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بود . بدلیلاینکه مدل زاوگین بر اساس محیط فعالیت و ساختار اقتصادی شرکتهای خارجی تدوینشده بود، با استفاده از شرکتهای موجود در جامعه آماری (شامل 879 مشاهده ) تعدیلاتانجام شد تا مدل با محیط شرکتهای ایرانی سازگار شود . از بین 7 متغیر مدل زاوگین درنهایت 4 متغیر که اثر معنی داری بر تفکیک بین دو گروه ورشکسته و غیر ورشکستهداشتند، انتخاب و مدل به وسیله آنها برازش شد . پس از انجام بررسی هایی مبنی برمناسب بودن مدل برازش شده، به منظور بررسی توانایی و کارایی مدل با استفاده از داده های خارج از مدل، مدل برازش شده با داده های سال 85 ش امل 119 شرکت مورد بررسیقرار گرفت . پس از اطمینان از صحت مدل، رابطه بین احتمال ورشکستگی و نسبتهایرویکرد ارزشیابی نسبی مورد آزمون قرار گرفت . نتایج بررسی نشان داد که رابطه معنیداری بین احتمال ورشکستگی و رویکرد ارزشیابی نسبی وجود دارد . در نهایت مدلزاوگین با استفاده از نسبتهای رویکرد ارزشیابی نسبی برازش شد، که نتایج نشان دهنده بالا رفتن دقت مدل در صورت بکارگیری نسبت p/s به همراه نسبتهای مدل زاوگین می باشد