الگوی ساختاری رابطۀ آسیب های روانی ـ سازمانی با فشار شغلی، رضایت شغلی و سلامت روان با توجه به نقش واسطه ای کمال گرایی شغلی در معلمان
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی ارتباط بین آسیب های روانی ـ سازمانی با فشار شغلی، رضایت شغلی و سلامت روان با توجه به نقش واسطه ای کمال گرایی شغلی اجرا شد. روش پژوهش همبستگی و جامعۀ آماری آن معلمان مقطع راهنمایی شهر اصفهان بودند که از میان آنها 331 نفر (183 زن و 148 مرد) به روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شدند و به پرسشنامه های آسیب های روانی سازمانی (کامکار و همکاران ، 1385)، مقیاس چندبعدی کمال گرایی شغلی (هویت و فلت، 1989)، پرسشنامۀ سلامت روان (گلدبرگ و ویلیامز، 1988)، شاخص توصیفی شغلی ( jdi ، اسمیت و همکاران ، 1969) و پرسشنامۀ فشار شغلی (اسیپو، 1987) پاسخ گفتند. داده ها از طریق الگوسازی معادلۀ ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد آسیب های روانی سازمانی به طور مستقیم با محدودۀ نقش، رضایت شغلی، سلامت روان و مسؤولیت نقش، و محدودۀ نقش به طور مستقیم با کمال گرایی مبتنی بر خود و رضایت شغلی رابطه دارند. همچنین بین کمال گرایی مبتنی بر خود با مسؤولیت نقش، بین مسؤولیت نقش با سلامت روان و بین سلامت روان با رضایت شغلی نیز رابطۀ مستقیم وجود داشت. شاخص های برازش الگوی نهایی پژوهش (879/8، 05/0 p< ، gfi=0.991 ، fi=0.992 ، ifi=0.992 ، pcfi=0.397 ، pratio=0.4 ، rmsea=0.038 ) نشان دهندۀ وضعیت مطلوب الگو بود.