تعیین عناوین و محتوای برنامه های آموزش مداوم پزشکان عمومی در پنج موضوع منتخب: تطبیق نظر صاحب نظران و گروه هدف؛ تجربه دانشگاه علوم پزشکی تهران

علی اکبر زینالو، aliakbar zeynalou aliakbar zeynalou, associate professor, department of pediatrics, school of medicine, tehran university of medical sciences (tums), tehran, iran. e-mail: zeinaloo@tums.ac.irدکتر علی اکبر زینالو، دانشیار گروه کودکان دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران ماندانا شیرازی، mandana shirazi mandana shirazi, instructor, department of medical education, medical education development center, tehran university of medical sciences (tums), tohid square, nosrat sharghi st, tehran, iran. e-mail: mshirazi@sina.tums.ac.irماندانا شیرازی (مربی) گروه آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، میدان توحید، خیابان نصرت شرقی، تهران فرشید علاءالدینی، farshid alaeddini farshid alaeddini, epidemiologist, tehran health researcher corporation, tehran, iran.دکتر فرشید علاء الدینی، اپیدمیولوژیست شرکت پژوهشگران سلامت تهران حسن توفیقی، hassan tofighi hassan tofighi, professor, department of forensic medicine, school of medicine, tums, tehran, iran.دکتر حسن توفیقی، استاد گروه پزشکی قانونی دانشگاه علوم پزشکی تهران عبدالکریم پژومند، abdolkarim pajoumand abdolkarim pajoumand, professor, department of forensic medicine, school of medicine, shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran. e-mail: dr_pajoumand@yahoo.comدکتر عبدالکریم پژومند، استاد گروه پزشکی قانونی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی حسن صیرفی، hassan seyrafi hassan seyrafi, associate professor, department of dermatology, school of medicine, tums, tehran, iran. e-mail: hassanseirafi@yahoo.comدکتر حسن صیرفی، دانشیار گروه پوست شاهین آخوندزاده

چکیده

مقدمه: یکی از مناسب ترین شیوه های نیازسنجی، سنجش نیازهای فراگیران و تنظیم برنامه های آموزشی منطبق با نظرات آنان است. هدف این مطالعه، تعیین عناوین و محتوای برنامه های آموزش مداوم پزشکان عمومی در پنج موضوع منتخب توسط دست اندرکاران آموزش پزشکی و گروه هدف منطبق بر نیازهای واقعی پزشکان عمومی برای تجدید نظر در برنامه ریزی آموزش مداوم کشور بود. روش ها: در این پژوهش مقطعی، کاربردی و تولید محصول، 700 پزشک عمومی تحت پوشش دانشگاه های علوم پزشکی استان تهران مورد بررسی قرار گرفتند. پرسشنامه ای شامل دو قسمت دموگرافیک و 80 سؤال علمی در مورد آگاهی در زمینه پنج موضوع فارماکولوژی بالینی، بیماری های پوست، مسمومیت ها، اورژانس ها و پزشکی قانونی، با استفاده از لیست یا پیک آموزش دیده و ارجاع مستقیم به مطب ها ارسال و جمع آوری شد. برای گروه هدف در هر موضوع سه عنوان و جمعاً پانزده محتوای آموزشی استاندارد تدوین گردید. نتایج: در گروه پزشکی قانونی، بین خبرگان و گروه مورد مطالعه تقریباً ارتباط کامل وجود داشت. در گروه پوست، پزشکی قانونی و اورژانس، بعضی از پنج اولویت اول دو گروه با هم تلاقی داشتند. در گروه فارماکولوژی هیچ تلاقی و اشتراک نظر بین خبرگان و گروه مورد مطالعه دیده نشد. در گروه مسمومیت ها در سه انتخاب برتر بین دو نظر نیز هیچ اشتراک نظر دیده نشد. نتیجه گیری: نیازهای آموزشی واقعی پزشکان عمومی در دریافت اطلاعات جدید برای افزایش توانایی آنان در ارائه خدمات بهداشتی و سطح دانش ندانسته های علمی آنان با آنچه که خبرگان و متخصصین تصور می کنند، متفاوت است. طراحی محتوی آموزشی گروه های هدف بهداشتی، مبتنی بر کاستی های واقعی دانش و عملکرد آنان بر اساس نظرسنجی و آگاهی سنجی علمی آنان صورت گیرد.