ارزیابی تحقق دولت الکترونیک در روستاهای ایران
چکیده
دولت الکترونیک نیاز روزافزون جوامع بشری بر اثر تحولات ناشی از عصر دانش است؛ تحولاتی که از آن ها با عنوان «انقلاب اطلاعات و ارتباطات» یاد میشود. درحالی که تحقق دولت الکترونیک در روستاها، به دلیل شرایط خاص فضایی آن ها، در مقایسه با شهرها اهمیت بیشتری دارد، متأسفانه کمتر مورد توجه قرار گرفته است. همچنین، باوجود مباحث بسیار گسترده دربارة دولت الکترونیک، به شاخص های مورد پذیرش ارزیابی تحقق دولت الکترونیک کمتر توجه شده است. این مقاله کاوشی است برای دست یابی به این هدف. روش این تحقیقْ توصیفی- تحلیلی (مطالعات اسنادی در تعیین شاخص ها و نشانگرها و مطالعة میدانی به منظور بومیسازی و وزن دهی آن ها) است. با توجه به بررسی های انجام شده، در تحقق دولت الکترونیک دو بعد سخت و نرم مطرح میشود: در بعد سخت شاخص های شبکة ارتباطی و تجهیزات و در بعد نرم شاخص های سیاست، مقررات و قوانین و... به چشم می خورد. نتایج تحقیق حاکی از اهمیت بیشتر شاخص های شبکة ارتباطی، تجهیزات و فرهنگ در مقایسه با سایر شاخص هاست.
نویسندگان و وابستگی سازمانی
- عبدالرضا رکن الدین افتخاری — دانشیار برنامه ریزی روستایی و گردشگری دانشگاه تربیت مدرس
- محسن آقا یاری هیر — استادیار برنامه ریزی روستایی دانشگاه تبریز
- غلامعلی منتظر — استادیار گروه مهندسی فناوری اطلاعات، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
- مهدی پورطاهری — استادیار گروه جغرافیا، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران