اثر حفاظتی روغن سیاه دانه بر سمیت القاء شده توسط بیس فنول آ بر بافت بیضه موش بالغ nmri
چکیده
هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثر حفاظتی روغن سیاه دانه بهعنوان یک آنتی اکسیدانت بر بافت بیضه موشهای تیمار شده با بیس فنول a بود. مواد و روشها: در این مطالعه 24 سر موش نر بالغ nmri به چهار گروه (6=n) : کنترل، بیس فنول a (mg/kg/day 200)، روغن سیاه دانه (ml/kg/day 5) و بیس فنول a + روغن سیاه دانه تقسیم شدند. 34 روز پس از تیمار دهانی با اندازه گیری وزن موش، بیضه راست خارج و فیکس شد. پارامترهای مورفومتریک بافت بیضه پس از انجام برش گیری، پاساژ بافتی و رنگ آمیزی heidenhain's azan ، توسط روش استریولوژی مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج : میانگین حجم لولههای منیساز، ارتفاع اپیتلیوم زایشی، قطر و ضخامت غشا پایه لولههای منیساز ، تعداد سلولهای اسپرماتوسیت، اسپرماتید گرد و دراز، اسپرماتوگونی و سلولهای سرتولی در گروه بیس فنول a نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری نشان داد (05/0 p<). افزایش میانگین حجم لوله های منی ساز و تعداد سلول های سرتولی در گروه بیس فنول a + روغن سیاه دانه در حد گروه کنترل بود اما میانگین تعداد سلول های اسپرماتوسیت و اسپرماتید گرد و دراز در این گروه نسبت به گروه بیس فنول a دارای افزایش معنی داری شد (05/0p<). نتیجه گیری: مصرف همزمان روغن سیاه دانه و بیس فنول a از اثرات نامطلوب بیس فنول a بر بافت بیضه موش بالغ جلوگیری نمود.