بررسی تأثیر عوامل مدیریتی بر تولید و سودآوری مزارع صنعتی پرورش گاو شیری- مطالعة موردی جنوب استان تهران
چکیده
یکی از عوامل اصلی مؤثر بر عملکرد فنی و اقتصادی مزارع و دامپروریها تأثیر عوامل مدیریت است. هدف اصلی از مدیریت صحیح در دامداری رسیدن به عملکرد ، سوددهی و بهره‌وری مطلوب است؛ بنابراین اندازهگیری نقش مدیریت بر عملکرد واحدهای دامی امری ضروری است. با توجه به ضرورت افزایش تولید شیر و با هدف بررسی تأثیر نهادههای مختلف و تأثیر نقش مدیریت و بهره‌وری کل بر تولید شیر و سوددهی در واحدهای دامپروری، توابع تولید شیر و سود آوری با روش حداقل مربعات معمولی (ols)، تخمین زده شدند. در این تحقیق، برای جمعآوری آمار و اطلاعات گاوداریهای شیری شهرستان های پاکدشت و ری در جنوب استان تهران از روش اسنادی و مصاحبه و مشاهده استفاده شد. نتایج تخمین توابع تولید شیر و سود نشان داد شاخص های بهره‌وری و مدیریت آثار مثبت و معنیداری بر تولید شیر و سوددهی واحدهای دامپروری دارند. بهره‌وری کل دامداریها با استفاده از شاخص ترنکوئیست- تیل اندازهگیری شد و میانگین این بهره‌وری برابر با 92/0 محاسبه گردید. بیش از نیمی از دامداریها بهره‌وری کمتر از میانگین جامعه (گاوداریهای شیری جنوب استان تهران) داشتند. شاخص مدیریت با استفاده از فنون تصمیمگیری چندشاخصه (madm) اندازهگیری شد که میانگین این شاخص برابر با 55/0 بود. در میان سایر متغیرهای تابع تولید شیر، نهاده های خوراکی، کنسانتره و یونجة مصرفی و نیروی کار به ترتیب بیشترین تأثیر مثبت را بر تولید شیر داشتند. نشان داده شد که نهادة سوخت بیش ازحد و در منطقة غیر اقتصادی تولید مصرف میشود؛ همچنین نتایج تخمین تابع سود نشان داد قیمت سوخت پس از یونجه بیشترین تأثیر منفی را بر سود دهی دامداریها دارد. از سوی دیگر، قیمت کنسانتره، دستمزد نیروی کار و هزینة هر بار تلقیح تأثیر مثبت بر سوددهی داشتند.