نقش سیاست های حمایتی در توسعۀ صادرات محصولات کشاورزی ایران
چکیده
بخش کشاورزی در ایران علاوه بر تأمین نیازهای داخلی، در تجارت خارجی نیز مشارکت دارد و صادرات محصولات آن نسبت به بخشهای دیگر دارای ثبات بیشتری است؛ بنابراین تکیه بر این بخش و توسعه و گسترش صادرات آن میتواند زمینه را برای حضور ایران در بازارهای جهانی و استفاده از مزایای آن فراهم آورد. مطالعة حاضر با هدف بررسی نقش سیاستهای حمایتی در توسعة صادرات، به شناسایی شاخصهای تأثیرگذار بر عرضة صادرات محصولات کشاورزی ایران در دورة زمانی 1360-1390 با استفاده از الگوی خودتوضیح با وقفههای گسترده می پردازد. طبق نتایج، شاخصهای نسبت قیمت صادراتی، ارزش افزودة کشاورزی و معیار کلی حمایت، متغیرهای تأثیرگذار بر الگو هستند و رابطة مثبت با عرضة صادرات در کوتاهمدت و بلندمدت د ارند. همچنین، نرخ ارز، مصرف بخش خصوصی و متغیر مجازی جنگ بر عرضة صادرات بیتأثیر بودند. ضریب جملة تصحیح خطا هم نشان داد در هر دوره 52 درصد از نبودن تعادل از بین میرود و تعدیل بلندمدت صورت میگیرد. با درنظرگرفتن نتایج، توجه به میزان و نحوة اجرای سیاست های حمایتی با توجه به نقش مستقیم آن در توسعة صادرات امری ضروری است؛ بنابراین، درصورت اعمال مناسب این سیاستها صادرات محصولات کشاورزی افزایش می یابد.