بررسی بیان ژن های حفاظت سلولی txnrd۱ و gclc پس از افزایش بیان nrf۲ در سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بند ناف
چکیده
چکید ه سابقه و هدف سلولهای بنیادی مزانشیمی( mscs ) به علت خصوصیات منحصر به فرد، سلول هایی ایده آل در زمینه های سلول درمانی و ژن درمانی میباشند. اما بقای کم آنها پس از پیوند، استفاده از آن ها را محدود کرده است. هدف این مطالعه، بررسی بیان ژنهای حفاظت سلولی شامل nqo1 ، txnrd1 ، ho-1 ، gclc پس از افزایش بیان nrf2 در سلولهای بنیادی مزانشیمی بود. مواد و روش ها در این مطالعه تجربی، mscs بند ناف کشت داده شدند و پلاسمید نوترکیب حاوی ژن nrf2 و پلاسمید فاقد ژن nrf2 با استفاده از ماده fugene hd به داخل این سلول ها ترانسفکت شدند. پس از اعمال استرس به سلولها، rna استخراج شده و cdna ساخته شد. آغازگرهای اختصاصی برای ژن های nrf2 ، nqo1 ، txnrd1 ، ho-1 ، gclc با استفاده از نرم افزار 3 primer طراحی و بیان این ژنها با روش rt-pcr بررسی شد. نتایج با استفاده از نرمافزار image j2x و anova کمی سازی و بررسی آماری گردید. یافته ها بیان nrf2 در mscs متعاقب ترانسفکشن افزایش داشت( 01/0 (p < . افزایش بیان ژن های txnrd1 و gclc نیز در سلولهای ترانسفکت شده مشاهده شد(05/0 p< و 01/0 (p< ولی بیان ژن های ho-1 و nqo1 در این سلولها نسبت به کنترل تغییری نداشت. نتیجه گیری افزایش بیان nrf2 موجب بیان gclc و txnrd1 در سلولهای بنیادی مزانشیمی شده و به نظر می رسد بخشی از اثرات حفاظتی شناخته شده nrf2 تحت تاثیر بیان این ژن ها باشد.