ارزیابی پتانسیل اکوتوریسمی منطقه طالقان میانی با استفاده از تکنیک سیستم اطلاعات جغرافیایی
چکیده
ارزیابی توان اکولوژیک و شناسایی ظرفیتهای طبیعی هر منطقه بههمراه برنامهریزی صحیح میتواند منجر به بهرهبرداری پایدار و مستمر از عرصههای طبیعی گردد. این مطالعه با هدف ارزیابی پتانسیل محیطی اکوتوریسم منطقه طالقان میانی واقع در استان البرز انجام شد. برای این امر معیارهای مورد بررسی به دو گروه مؤلفههای مؤثر (فاصله از اماکن جاذبهای، جاده و مسیرهای دسترسی و توپوگرافی) و مؤلفههای کماثر (پوشش گیاهی، فاصله از منابع آب، فرسایش خاک و درجه حرارت) تقسیم شدند. بعد از طبقهبندی و امتیازدهی لایههای مطالعاتی، در محیط نرمافزار سیستم اطلاعات جغرافیایی ( gis ) روی همگذاری لایهها انجام شد. نتایج این تحقیق نشان داد که از مجموع 12/37977 هکتار از مساحت منطقه، 1/3936 هکتار (36/10 درصد) در طبقه s1 ، 12309 هکتار (42/32 درصد) در طبقه s2 ، 52/14797 هکتار (96/38 درصد) در طبقه s3 و 5/6934 هکتار (26/18 درصد) در طبقه عدم شایسته ( n ) قرار گرفتند. نتایج حاکی از این است که فاصله از اماکن جاذبهای، جاده و مسیرهای دسترسی و پوشش گیاهی در بعضی از تیپهای گیاهی از عوامل محدودکننده و درجه حرارت، فاصله از منابع آب، توپوگرافی و خاک نیز از عوامل افزایشدهنده ظرفیت اکوتوریسم منطقه میباشند.