تاثیر پرتودهی بذر با اشعه گاما بر برخی خصوصیات فیزیولوژیک وشاخص های بیوشیمایی گیاه در دو گونه bromus inermis و b. tomentellus
چکیده
تحقیق حاضر استفاده از تیمار پرتودهی با دزهای 15، 20، 30، 50، 100 و 150 گری را بر بذر 2 گونه b. inermis و b. tomentellus به منظور بررسی کارایی تیمار پرتو گاما جهت تحریک رشد و افزایش مقاومت نسبی و فیزیولوژیک گیاه در برابر نوسان مقطعی و روزانه دما و رطوبت از طریق اندازه گیری شاخص هایی همچون پروتئین محلول، پرولین و کلروفیل مورد مطالعه قرار داد. بدین منظور آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی طراحی و بذور پرتودهی شده در شرایط گلخانه کشت شده و شاخص های مورد نظر ارزیابی شد. بر اساس نتایج حاصل دز 15 گری در گونه b. inermis بیشترین تاثیر مثبت را بر مقدار کلروفیل و وضعیت فیزیولوژیک گیاه داشت. همچنین در رابطه با گونه b. tomentellus نیز تیمار بذر با دز30 گری تاثیر مثبت بر وضعیت فیزیولوژیک گیاه داشت. در هر 2 گونه دزهای 100 و 150 گری سبب بروز تاثیر منفی و کاهش فتوسنتز و تعرق شد. بعلاوه در رابطه با محتوای پروتئین محلول در هر دو گونه با افزایش شدت پرتودهی مقدار پروتئین محلول نیز افزایش یافت. در رابطه با غلظت پرولین تیمار پرتودهی بذر b. inermis سبب کاهش معنی دار (01/0>p) غلظت پرولین شد به طوری که بین تیمار شاهد و 15 گری اختلاف معنی دار وجود نداشت و با افزایش شدت پرتو غلظت پرولین از تیمار 20 گری روند کاهشی نشان داد، اما در گونه b. tomentellus پرتودهی اثر معنی دار بر غلظت پرولین نداشت. در نتیجه گیری کلی می توان تیمار 15 گری را برای گونه b. inermis و تیمار 30 گری برای گونه b. tomentellus به عنوان دزهای اپتیمم توصیه نمود.