بررسی تأثیر ساکشن داخل لوله نای بر تغییرات فعالیت آنتی اکسیدان های سوپر اکسید دیسموتاز و کاتالاز در بیماران cabg

عباس عبادی، a ebadi (*corresponding author) assistant professor, baghiatallah university of medical sciences, nursing faculty, tehran, iran tel: 09122149019 سهیل نجفی مهری، s najafipour instructor, baghyatallah university of medical sciences, baghyatallah hospital, tehran, iran محمود فخارزاده، m fakharzade medical researcher, army university of medical sciences, nursing faculty, tehran, iran علی بمان زارعی، a bemanzarei associated professor, kerman university of medical sciences, nursing faculty, kerman, iran یدالله سیاوش وهابی، y vahabi sy instructor, baghyatallah university of medical sciences, nursing faculty, tehran, iran عبدالله ثقفی، a saghfi محمد غلامی

چکیده

سابقه‎ ‎و‎ ‎هدف‎: ‎انجام‎ ‎بعضی‎ ‎از‎ ‎پروسیجرهای‎ ‎پزشکی‎ ‎و‎ ‎پرستاری،‎ ‎امکان‎ ‎افزایش‎ ‎تولید‎ ‎رادیکال‎ ‎های‎ ‎آزاد‎ ‎الکترون‎ ‎را‎ ‎دارد‎ ‎که‎ ‎در صورت‎ ‎عدم‎ ‎توانایی‎ ‎دفاع‎ ‎آنتی‎ ‎اکسیدانی‎ ‎بدن،‎ ‎منجر‎ ‎به‎ ‎استرس‎ ‎اکسیداتیو‎ ‎خواهد‎ ‎شد‎. ‎لذا‎ ‎هدف‎ ‎این‎ ‎مطالعه‎ ‎تعیین‎ ‎تاثیر‎ ‎ساکشن‎ ‎لوله داخل‎ ‎نای‎ ‎بر‎ ‎میزان‎ ‎اندکس‎ ‎های‎ ‎استرس‎ ‎اکسیداتیو‎ ‎در‎ ‎بیماران ‏cabg‏ می‎ ‎باشد‎. ‎ مواد‎ ‎و‎ ‎روش‎ ‎ها‎: ‎در‎ ‎یک‎ ‎کارآزمایی‎ ‎بالینی (کد ‏‎1657: irct‎‏ ) ‏‎ 35 ‎نفر‎ ‎از‎ ‎بیماران‎ ‎تحت‎ ‎عمل‎ ‎جراحی‎ ‎پیوند‎ ‎عروق‎ ‎کرونر‎ ‎که‎ ‎دارای‎ ‎لوله داخل‎ ‎نای‎ ‎و‎ ‎تحت‎ ‎ونتیلاسیون‎ ‎مکانیکی‎ ‎انتخاب‎ ‎و‎ ‎مورد‎ ‎مطالعه‎ ‎قرارگرفتند‎. ‎سپس‎ ‎نمونه‎ ‎گیری‎ ‎خون‎ ‎در‎ ‎سه‎ ‎زمان‎ ‎قبل،‎ ‎بلافاصله‎ ‎بعد و‎ ‎پانزده‎ ‎دقیقه‎ ‎پس‎ ‎از‎ ‎ساکشن‎ ‎انجام‎ ‎و‎ ‎مقادیر‎ ‎آنتی‎ ‎اکسیدان‎ ‎های‎ ‎کاتالاز‎ ‎و‎ ‎سوپر‎ ‎اکسید‎ ‎دیسموتاز‎ ‎اندازه‎ ‎گیری‎ ‎شدند‎.‎ یافته‎ ‎ها‎: ‎نتایج‎ ‎نشان‎ ‎داد‎ ‎که‎ ‎مقادیر‎ ‎سوپراکسید‎ ‎دیسموتاز‎ ‎در‎ ‎فواصل‎ ‎زمانی‎ ‎قبل،‎ ‎بلافاصله‎ ‎بعد‎ ‎و‎ ‎پانزده‎ ‎دقیقه‎ ‎پس‎ ‎از‎ ‎ساکشن‎ ‎دارای تفاوت معنی داری بوده ( ‏‎ p<0/05‎‏) و‎ ‎سیر‎ ‎صعودی‎ ‎دارد‎ ‎در‎ ‎خصوص‎ ‎کاتالاز‎ ‎تغییرات‎ ‎در‎ ‎فواصل‎ ‎مذکور‎ ‎تفاوت‎ ‎معنی‎ ‎داری‎ ‎را‎ ‎نشان‎ ‎نداد‎. ‎ نتیجه‎ ‎گیری‎: ‎ساکشن‎ ‎لوله‎ ‎داخل‎ ‎نای‎ ‎فرایندی‎ ‎رادیکال‎ ‎زا‎ ‎می‎ ‎باشد‎ ‎که‎ ‎موجب‎ ‎تغییر‎ ‎فعالیت‎ ‎آنتی‎ ‎اکسیدان‎ ‎ها‎ ‎می‎ ‎گردد‎. ‎در‎ ‎صورت‎ ‎عدم توانایی‎ ‎دفاع‎ ‎آنتی‎ ‎اکسیدانی‎ ‎منجر‎ ‎به‎ ‎استرس‎ ‎اکسیداتیو‎ ‎می‎ ‎شود‎. ‎لذا‎ ‎اتخاذ‎ ‎تدابیر‎ ‎لازم‎ ‎در‎ ‎اصلاح‎ ‎پروسه‎ ‎مذکور‎ ‎بر‎ ‎اساس‎ ‎مطالعات تکمیلی‎ ‎الزامی‎ ‎است‎.‎