بررسی شیوع اپیدمیولوژیک تومورهای بدخیم اپیدرم در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان بعثت نهاجا از سال ۱۳۸۳ الی ۱۳۸۷
چکیده
سابقه وهدف: پوست بزرگترین ارگان بدن است. به عنوان سدی محافظت کننده، در مقابل حرارت، صدمات جزیی و تهاجم میکروارگانیسم ها عمل می کند (1)/ مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی و به صورت گذشته نگر بر روی 68 بیمار مراجعه کننده به بخش پاتولوژی بیمارستان بعثت انجام شده است. اطلاعات بیماران شامل: سن، جنس، محل ضایعه، و نوع پاتولوژی گزارش شده از پرونده های موجود در بخش پاتولوژی بیمارستان بعثت نهاجا بین سال های 1383 الی 1387 استخراج گردید و نتایج با نرم افزار spss ویرایش 15 آنالیز گردید. یافته ها: از 68 مورد تومور بدخیم 60 مورد bcc (%88/2) و از این تعداد مورد کارسینوم سلول بازال بیشتر افراد بین 50 تا 60 سال با میانگین و انحراف معیار (5/13 ± 55) بود و هیچ مورد در افراد زیر 20 سال مشاهده نشد. 5 مورد scc گزارش گردید که از نظر سنی با میانگین و انحراف معیار (7/15 ± 61/4) بود. سه مورد ملانوم بدخیم با بیشترین فراوانی در دهه پنجم زندگی با میانگین و انحراف معیار (12/4 ± 61/3) بودند و بیشتر ضایعات بدخیم فوق در نقاط پوستی مواجه با نور آفتاب مشاهده گردید. بحث و نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد که شایع ترین بدخیمی پوست bcc بوده است و بیماران میانسال و سال خورده به طور تیپیک مبتلا می گردند. نور خورشید به عنوان یکی از عوامل کارسینوژن در ایجاد این بدخیمی ها تایید می گردد.