معرفی یک مورد فیبریلاسیون بطنی تهدید کننده حیات هنگام تعبیه کاتتر ورید مرکزی

مجید خسرو حیدری، رسول فراست کیش، علیرضا ماهوری، فرشته رنگیانی

چکیده

سابقه و هدف: در اکثر جراحی های قلب باز جهت پایش وضعیت همودینامیک و تجویز داروهای وازواکتیو از کاتتر ورید مرکزی نیز استفاده می شود. بطور مکرر اتفاق می افتد که کارگذاری داخل قلبی یک جسم خارجی مثل کاتتر ورید مرکزی، کاتتر شریان ریوی و یا یک کاتتر الکترود که به داخل بطن مهاجرت می کند، باعث ایجاد آریتمی می گردد. در مطالعات انجام شده استفاده از وضعیت سربالا به همراه right lat tilt به جای وضعیت معمول سرپایین (ترندلنبورگ) و دقت در وارد کردن حداکثر 22 سانتی متر از طول guide wire و دیلاتور به داخل مسیر رگ، پیشنهاداتی است که جهت کاستن از عارضه فوق داده شده است. معرفی بیمار: در این مطالعه یک مورد آریتمی بطنی تهدید کننده حیات را گزارش می کنیم که در هنگام قرار دادن guide wire در زمان تعبیه کاتتر ورید مرکزی ژوگولار داخلی راست در یک آقای 41 ساله کاندید عمل جراحی انتخابی پیوند عروق کرونر رخ داد، که علیرغم خارج کردن سریع سیم و سپس عملیات احیای قلبی ریوی شامل دفیبریلاسیون های متعدد و تجویز داروهای آنتی آریتمیک، پاسخ مناسب دریافت نشد. بعد از 45 دقیقه ماساژ قلبی بیمار از طریق شریان و ورید فمورال کانوله شده و روی پمپ قلبی ریوی ( cardio pulmonary bypass : cpb ) قرار گرفت. عمل جراحی بدون حادثه انجام گردید، در پایان عمل علایم حیاتی بیمار ثابت بوده و بدون هیچ داروی کمکی از پمپ قلبی ریوی جدا گردید. بعد از اتمام عمل جراحی بیمار به بخش مراقبت های ویژه انتقال یافته و بعد از چهار روز بستری به بخش منتقل و روز هشتم بعد از عمل جراحی با حال عمومی خوب از بیمارستان مرخص گردید. نتیجه گیری و توصیه ها: تحریک مکانیکی حفرات قلبی بطور شایع باعث فعالیت اکتوپیک می شود که اغلب با خارج کردن محرک از بین می رود، اما در مورد بیمار ما فیبریلاسیون بطنی پایدار و تهدید کننده حیات رخ داد که به درمان های معمول جواب نداد. این مسئله توجه به امکان بروز عارضه فوق و انجام تمهیدات لازم جهت کاهش موارد بروز و آمادگی جهت درمان های مقتضی را می طلبد.