رابطه ی خودمراقبتی با کنترل قند خون و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت مبتلایان به دیابت نوع دو

زینب شایقیان، zeinab shayeghian psychology department. school of humanities. tarbiat modares university, nasr bridge cross of jalal ale ahmad –chamran express way, tehran, iran.تهران، تقاطع جلال ال احمد-چمران، پل نصر، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم انسانی، گروه روانشناسی ماریا آگیلار-وفایی، maria aguilar-vafaie psychology department. school of humanities. tarbiat modares university, nasr bridge cross of jalal ale ahmad –chamran express way, tehran, iran.تهران، تقاطع جلال ال احمد-چمران، پل نصر، دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم انسانی، گروه روانشناسی محمد علی بشارت، mohammad ali besharat tehran university , department of psychologyتهران تقاطع جلال ال احمد -چمران دانشکده روانشناسی دانشگاه تهران پریسا امیری، parisa amiri shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran.دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شهید بهشتی محمود پروین، mahmoud parvin shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran.دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شهید بهشتی کبری روحی گیلانی، kobra roohi gilani shahid beheshti university of medical sciences, tehran, iran.دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

مقدمه: دیابت بیماری پیچیده و مزمنی است که بر کیفیت زندگی بیمار اثر می­گذارد. پژوهش های پیشین اهمیت و ضرورت خودمراقبتی بیماران دیابتی را به منظور ایجاد تغییرات وسیع در سبک زندگی شخصی و کنترل دیابت توصیه نموده اند. هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه ی خودمراقبتی با هموگلوبین گلیکوزیله و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بود. مواد و روش­ها: پژوهش حاضر از نوع مقطعی می باشد و نمونه ی پژوهش شامل 100 نفر (60 زن و 40 مرد؛ سنین 40 تا 70 سال) از بیماران مراجعه کننده به بیمارستان لبافی­نژاد در سال 1391 بود. ابزار جمع آوری داده ها شامل: پرسش نامه­ی داده های آمارنگاری، تن سنجی و بالینی، پرسش نامه­ی مقیاس کوتاه فعالیت­های خود­مراقبتی دیابت و پرسش نامه­ی بازبینی کیفیت زندگی وابسته به دیابت بود. به منظور بررسی میزان هموگلوبین گلیکوزیله و دیگر شاخص های آزمایشگاهی مرتبط از آنها آزمایش خون گرفته شد. یافته­ها: یافته های همبستگی پیرسون نشانگر رابطه ی معنی داری بین رفتارهای خودمراقبتی، کیفیت زندگی و هموگلوبین گلیکوزیله در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 بود. یافته های به دست آمده از رگرسیون همزمان پس از تعدیل سن نشان داد خودمراقبتی، %58 از واریانس کیفیت زندگی و %40 از واریانس هموگلوبین گلیکوزیله را تبیین می نماید. نتیجه­گیری: بر اساس یافته­های پژوهش حاضر، خودمراقبتی در دیابت پیش­بینی­کننده ی سطح هموگلوبین گلیکوزیله و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می باشد. یافته های پژوهش حاضر راهنمایی در راستای توجه به عوامل روانشناختی موثر در پیشگیری از عوارض دیابت است که می­تواند راه گشای مفهوم­سازی، برنامه ریزی و طراحی سیاست­گذاری­های درمانی در کنترل موثرتر دیابت نوع 2 باشد.