اکسیداسیون چربی و مصرف انرژی در شدت های مختلف دو نوع فعالیت ورزشی دویدن و دوچرخه سواری در پسران نوجوان چاق
چکیده
مقدمه: دویدن و دوچرخهسواری دو نوع از رایجترین فعالیتهای بدنی هستند که بیشتر توسط افراد چاق به منظور�افزایش سوختوساز چربی در برنامههای�کاهش وزن�استفاده میشود. به منظور طراحی برنامههای تمرینی مناسب، هدف از مطالعه ی حاضر مقایسه ی اکسیداسیون چربی و هزینه ی انرژی هنگام دو نوع فعالیت ورزشی دویدن و دوچرخهسواری در شدتهای مختلف در نوجوانان پسر چاق بود. مواد و روشها: در این مطالعه، 11 نوجوان پسر چاق و سالم به صورت داوطلبانه (با میانگین سن 2/1±13سال، وزن 6/7±1/73 کیلوگرم و نمایه ی توده ی بدن 5/2±5/27 کیلوگرم بر مترمربع) شرکت کردند. آزمودنیها آزمون�ورزشی�درجه بندی شده ی فزاینده�را�روی�چرخ کارسنج�و�نوارگردان اجرا کردند.� ضربان�قلب، میانگین اکسیژن مصرفی و دیاکسیدکربن تولیدی در طول 2 دقیقه ی پایانی هر مرحله از آزمون اندازه گیری و نسبت تبادل تنفسی محاسبه شد. مقادیر�اکسیداسیون�چربی�و کربوهیدرات و هم چنین هزینه ی انرژی محاسبه�شد. یافتهها: مقادیر�اکسیداسیون�چربی در ضربان قلب مشابه و قابل مقایسه در�دویدن�روی�نوارگردان�در�مقایسه�با پدال�زدن�روی�چرخ کارسنج در دامنه ی وسیعی از شدت ها (به جز شدت معادل 20 و 170 وات)،�به�طور�معنی داری�بالاتر بود (05/0p p). نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشان داد برای نوجوانان چاقی که هدفشان از انجام فعالیت بدنی، کاهش وزن (افزایش مصرف انرژی و ارتقای اکسیداسیون چربی در سطح معینی از پاسخهای قلبی-عروقی) است، فعالیت دویدن با شدت متوسط، فعالیت بدنی مؤثرتری نسبت به پدال زدن روی دوچرخه است.