گزارش اولیه در مورد وجود آنتی بادی های کاتالیتیک تخریب کننده ی انسولین در پلاسمای دو بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲
چکیده
مقدمه: اخیراً ارتباط آنتی بادی های کالیتیک (آبزیم ها)، با بروز برخی بیماری ها نشان داده شده است. با توجه به مطرح شدن پدیده ی اتوایمیون بودن بیماری در برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و وجود اتوآنتی بادی ها در پلاسمای این بیماران، وجود آنتی بادی هایی با خاصیت کاتالیتیک، در پلاسمای این بیماران بررسی شد. مواد و روش ها: ابتدا آنتی بادی های موجود در پلاسمای 3 بیمار دیابتی و 7 نمونه ی شاهد غیردیابتی، با استفاده از ستون تمایلی پروتئین ـ gو ژل فیلتراسیون با سفاکریل s300 تخلیص شدند و بعد از اطمینان از درجه ی خلوص آنها با sds-page و وسترن بلات، خاصیت پروتئازی آنها با استفاده از روش ژل ـ زیموگرام تأیید شد. سپس آنتی بادی های تخلیص شده به همراه انسولین در دمای 37 درجه ی سانتی گراد به مدت 6 روز مجاور شدند و اثر این آنتی بادی ها روی انسولین با استفاده از ژل آکریل آمید و اسید استیک ـ اوره بررسی شد. یافته ها: از بین 3 فرد دیابتی، آنتی بادی های پلاسمای 2 نفر، انسولین را به طور کامل تخریب کردند و این پدیده در 7 نمونه شاهد و یک فرد دیابتی دیگر مشاهده نشد. نتیجه گیری: تحقیق برای اولین بار تجزیه انسولین توسط آنتی بادی های جدا شده از دو فرد دیابتی را با خاصیت تجزیه انسولین، چنین پدیدهای نه تنها می تواند یکی از دلایل ایجاد مقاومت به انسولین در بیماران دیابتی باشد بلکه ممکن است سازوکار جدیدی برای بروز دیابت نوع 2 باشد.