تأثیر dmso در القای تمایز کاردیومیوسیت ها از سلول های کارسینومای جنینی p۱۹در شرایط آزمایشگاهی
چکیده
مقدمه: در مطالعه حاضر توانایی تمایز سلول های کارسینومای جنینی p19در غلظت های مختلف dmso به کاردیومیوسیت ها مورد ارزیابی قرار گرفت. مواد و روش ها: جهت تمایز سلول های p19، اجسام شبه جنینی(embryoid bodies,ebs) به روش قطرات آویزان طی 2 روز تشکیل شدند. سپسebs به مدت 18 روز تحت القائات غلظت های مختلف dmso 1/0 درصد، 5/0 درصد، 1 درصد، 5/1 درصد، 2 درصد قرار گرفتند. طی تمایز تعداد ضربان در دقیقه هر سه روز یک بار در گروه های مختلف با میکروسکوپ معکوس شمارش شدند. جهت شناسایی بیان پروتئین f-actin از ایمونوسیتوشیمی استفاده شد. یافته های پژوهش: تغییرات مورفولوژیکی زیادی در کاردیومیوسیت های مشتق شده از p19 به ویژه در گروه dmso 5/0 درصد ایجاد شد به طوری که افزایش مشخصی در اندازه سیتوپلاسم و زواید سیتوپلاسمی آن ها دیده شد. نتایج شمارش روزانه نشان داد که حداکثر تعداد ضربان در دقیقه در غلظت 5/0 درصد و در روز 12+2 (2 روز برای تشکیل اجسام شبه جنینی به علاوه 12 روز پس از القای تمایز) مشاهده شد. علاوه بر این کاردیومیوسیت تمایز یافته پروتئین f-actin را تنها در حضور غلظت 5/0 درصد dmso بیان کردند در حالی که این پروتئین در سایر غلظت ها بیان نشد. بحث و نتیجه گیری: یافته های پژوهش حاضر پیشنهاد می نماید که اولاً موثرترین غلظت dmsoدر فرآیند القای کاردیوژنزیس غلظت5/0 درصد است. ثانیاً یکی از مطلوب ترین رده های سلولی جهت تمایز کاردیومیوسیت ها، سلول های کارسینومای p19 می باشد.