بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر مدل هوش چندگانه بر خودپنداره و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر نارساخوان
چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر مدل هوش چندگانه بر خودپنداره و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پسر نارساخوان بود. روش تحقیق آزمایشی و از نوع طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشآموزان پسر نارساخوان پایه چهارم و پنجم شهر قزوین در سال تحصیلی 93- 1392 که به مراکز ویژهی اختلالات یادگیری معرفی شدند، میباشد که تعداد 40 نفر (20 نفر گروه آزمایش و 20 نفر گروه کنترل) به روش نمونهگیری تصادفی ساده، از جامعه آماری مورد نظر انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامه خودپنداره تنسی استفاده گردید. همچنین معیار پیشرفت تحصیلی از میانگین نمرات دروس دانشآموزان بدست آمد. پس از انتخاب تصادفی گروه های آزمایش و کنترل و اجرای پیشآزمون، آموزش بر روی گروه آزمایشی به مدت 12 جلسه 60 دقیقه ای به صورت 2 جلسه در هفته اجرا گردید (جمعاً 6 هفته). پس از اتمام برنامه آموزشی از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. داده های بدست آمده با استفاده از روش آماری تحلیل کواریانس، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بررسی دو گروه از نظر میانگین خودپنداره و پیشرفت تحصیلی با استفاده از ابزارهای به کار رفته در مرحله پس آزمون و پیگیری، حاکی از افزایش خودپنداره و پیشرفت تحصیلی در گروه آموزش مبتنی بر مدل هوش چندگانه بعد از مداخله بوده است(001/0> (p. مطابق با نتایج این پژوهش، با استفاده از مدل آموزشی مبتنی بر هوش چندگانه می توان خودپنداره و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نارساخوان را افزایش داد.