بررسی ارزش esr، crp، لوکوسیتوز و نسبت نوتروفیل به لنفوسیت خون محیطی در تشخیص آپاندیسیت حاد اطفال زیر ۱۴ سال
چکیده
سابقه و هدف: آپاندیسیت شایعترین اورژانس شکمی و شایعترین علت جراحی شکم در کودکان می باشد. تشخیص بالینی این بیماری در کودکان در بسیاری از موارد با چالش روبرو است و روشهای تصویربرداری و آزمایشات پاراکلینیک نیز فقط تا اندازه ای توانسته اند صحت در تشخیص آپاندیسیت را افزایش دهند. هدف این مطالعه تعیین کارآیی مارکرهای مختلف در تشخیص آپاندیسیت حاد بود. مواد و روشها: این مطالعه تشخیصی در فاصله سالهای 1387 تا 1389 بر روی کودکان زیر 14 سال که با تشخیص احتمالی شکم حاد در مرکز پزشکی کودکان مفید و بیمارستان مدرس بستری بوده اند، انجام شده است. 307 بیمار با تشخیص بالینی آپاندیسیت حاد وارد مطالعه شدند و پس از ارزیابیهای آزمایشگاهی شامل شمارش wbc، نسبت نوتروفیل به لنفوسیت، crp، esr و انجام سونوگرافی، تحت جراحی قرار گرفتند. یافته های پاتولوژیک به عنوان استاندارد طلایی جهت تشخیص آپاندیسیت در نظر گرفته شد. یافته ها: 307 بیمار با میانگین سنی 9/2±9/7 در مدت انجام مطالعه تحت آپاندکتومی قرار گرفتند. شمارش گلبول های سفید از حساسیت بالاتری برخوردار بود و در آنالیز roc curve انجام شده بیشترین سطح زیر منحنی مربوط به شمارش wbc بود. در ترکیب دو آزمون تشخیصی crp و شمارش wbc، حساسیت به 1/96%، در ترکیب سه آزمون تشخیصی به 1/97% و در ترکیب هر چهار آزمون به 1/99% رسید. نتیجه گیری: در این مطالعه، آزمونهای پاراکلینیک مانند crp، esr، شمارش wbc و نسبت نوتروفیل به لنفوسیت، کارآیی قابل اعتمادی در تشخیص آپاندیسیت حاد نداشتند هر چند که کاربرد ترکیبی این آزمونها و نرمال بودن نتیجه آن می تواند تشخیص آپاندیسیت حاد را مورد تردید قرار داده و فرصت بیشتری جهت درمان نگهدارنده در اختیار جراح قرار دهد. در استفاده ترکیبی از تست ها به نظر می رسد کاربرد ترکیبی شمارش wbc و crp با نتایج بهتری همراه باشد.