ارزیابی توان اکولوژیک حوزه آبخیز با استفاده از روش تاکسونومی جهت مدیریت جامع حوزه آبخیز (مطالعه موردی: حوزه آبخیز زیدشت، طالقان)
چکیده
امروزه حوزه های آبخیز به عنوان محور اصلی برنامهریزی جهت توسعه پایدار در بسیاری از مباحث مدیریتی مطرح شده است. ارزیابی توان اکولوژیک حوزه های آبخیز و رتبهبندی آنها با توجه به معیارهای مختلف اکولوژیکی، یکی از موارد مهم در برنامه ریزی و مدیریت جامع حوزه های آبخیز می باشد. روش تاکسونومی یکی از جامع ترین سیستم های طراحی شده برای ارزیابی توان متغیرهای دخیل در برنامه ریزی و تصمیمگیری برای آینده است. در این تحقیق چهار زیرحوزۀ حوزه آبخیز زیدشت واقع در منطقه طالقان انتخاب شد. بر اساس روش تاکسونومی چهار شاخص تاثیرگذار در طرح های مدیریتی حوزه های آبخیز (شاخص ترکیب گیاهی، شاخص حفاظت خاک، شاخص فرسایش و رسوب و شاخص کمیت آب) انتخاب شدند. نتایج نشان داد تاثیرگذارترین متغیر، شاخص حفاظت خاک بوده است و اولویت اول بین چهار زیر حوزه انتخابی برای اجرای طرح های مدیریتی با توجه به چهار شاخص فوق، زیر حوزه d1 می باشد. با توجه به شاخص حفاظت خاک که مهمترین شاخص بوده، زیرحوزههای d2 و dint1 و dint2 در اولویتهای بعدی قرار دارند.