بررسی توزیع فضایی ـ مکانی پارکینگ های عمومی و مکان یابی بهینه آن (مطالعه موردی: منطقه ۲ و ۸ شهرداری شیراز)
چکیده
یکی از مهم ترین زیرساختهای سیستم حمل و نقل، پارکینگهای عمومی هستند که نقش مناسبی در کاهش ترافیک دارند. پارکینگ میتواند بر کارایی ترافیک و کیفیت زندگی شهری تأثیر بگذارد. بعد از گذشت چندین دهه و افزایش اتومبیل، نبود فضای کافی برای پارک و در نهایت هزینه زیاد ساخت پارکینگ، ارزیابی دقیق برای مدیریت و مکانیابی پارکینگ ضروری گشته است. این پژوهش امکان سنجی مکان مناسب پارکینگ در مناطق 2 و 8 شهرداری شیراز، و مکانیابی آن را بررسی میکند. تحقیق حاضر از نوع کاربردی و روش انجام آن به صورت توصیفی – تحلیلی می باشد. ابتدا جهت تدوین مبانی نظری از روش کتابخانهای استفاده شده است. سپس از روش توصیفی برای شناخت محدوده مورد مطالعه و جهت بررسی وضع موجود پارکینگ های موجود از روش میدانی و نقشه های طرح تفصیلی و جامع استفاده گردیده. جهت بررسی پارکینگ عمومی، ابتدا وضع موجود را بررسی، سپس با توجه به وضعیت موجود، میزان کمبودها و نحوه توزیع فضایی پارکینگها مشخص شده است. تعیین سرانه پارکینگ عمومی با توجه به استاندارد وزارت راه و شهرسازی انجام شده است. به طور کلی در این بخش از پژوهش با توجه به نوع کاربری مورد مطالعه، از تحلیل های موجود در سیستم اطلاعات جغرافیایی از جمله شاخص همپوشانی (overlay) استفاده شده است. برای تعیین محدودههای مناسب جهت احداث پارکینگ، ابتدا معیارهای تأثیرگذار در مکانیابی را شناسایی، سپس با استفاده از نرم افزار arc gis معیارها را تبدیل به لایههای اطلاعاتی که برای نرمافزار قابل خواندن باشد تبدیل کرده و برای هر یک از معیارها (لایهها) فاصلههای مورد نیاز (حریمها) ایجاد شده است. سپس با توجه به میزان تأثیر هر یک از لایهها و مقایسه زوجی آنها توسط نرمافزار superdecisions وزن هریک از لایهها را محاسبه کرده، سپس با روی همگذاری لایه های اطلاعاتی، محدودههای مناسب مشخص، و در 5 دسته از خیلی ضعیف تا بسیار خوب تقسیم بندی شده است.