ارزیابی تنوع ژنتیکی ژنوتیپ های گندم با استفاده از نشانگرهای aflp
چکیده
تنوع ژنتیکی 45 رقم گندم با استفاده از نشانگرهای چند شکلی طول قطعات تکثیر یافته (aflp) بررسی شد. از یازده ترکیب آغازگر psti و mse1 برای بررسی چند شکلی aflp، شش ترکیب آغازگر (p-cga/m-cta، p-atg/m-ctg، p-atg/m-cat، p-agt/m-cta، p-agt/m-cag و p-atg/m-cag) نوارهای چند شکل تولید کردند. در مجموع 328 نوار بهدست آمد که از بین آنها 207 نوار (10/63%) در بین ژنوتیپها چند شکل بود که نشاندهنده درصد بالای چند شکلی در بین ژنوتیپها است. میزان اطلاعات چند شکلی (pic) بین 39/0 در آغازگر p-agt/m-cag تا 44/0 در آغازگر p-atg/m-ctg متغیر بود. بر طبق شاخص تنوع ژنی نی و شاخص اطلاعات شانون، بیشترین و کمترین تنوع ژنتیکی درون ژنوتیپها بر اساس ترکیبات آغازگر در p-atg/mm-cat و p-cga/m-cta بهدست آمد. تجزیه کلاستر بر اساس روش دورترین همسایهها1 و با استفاده از فاصله ژنتیکی نی ژنوتیپها را به شش گروه طبقهبندی کرد. بیشترین تعداد ژنوتیپها در کلاستر ششم (86/41%) و کمترین آنها در کلاستر چهارم (65/4%) قرار گرفتند. دامنه تشابه بر اساس ضریب تشابه دایس از 57/0 تا 99/0 متغیر بود. دو ژنوتیپ آرتا و قدس بیشترین تشابه ژنتیکی (99/0) و دو ژنوتیپ آزادی و کوهدشت کمترین شباهت (569/0) را با سایر ژنوتیپها داشتند.