تأثیر محلول پاشی اسیدسالیسیلیک بر برخی شاخص های فیزیولوژیکی چغندرقند در شرایط تنش شوری
چکیده
به منظور بررسی تأثیر اسید سالیسیلیک بر برخی شاخصهای فیزیولوژیکی چغندرقند در شرایط تنش شوری برای شناسایی صفات مربوط به تحمل شوری، آزمایشی به صورت اسپلیت فاکتوریل در قالب طرح پایة بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار به صورت گلدانی، در سال زراعی 1392-1391 در مزرعة تحقیقاتی دانشگاه شهید چمران اهواز انجام شد. عامل های مورد بررسی شامل اسید سالیسیلیک با غلظت های0 (شاهد)، 5/0 و 1 میلی مولار به عنوان کرت اصلی، تنش شوری در دو سطح 0 (شاهد) و 150 میلی مولار و دو رقم چغندرقند شریف و جلگه بود. محلولپاشی برگی در مرحلة 4 برگی، همزمان با تنش شوری انجام شد. نتایج نشان داد که تیمار اسید سالیسیلیک افزون بر افزایش معنیدار سطح برگ، سبزینة (کلروفیل) برگ، هدایت روزنه ای، عملکرد کوانتومی نظام نوری (فتوسیستم) دو، بیشینه عملکرد کوانتومی نظام نوری دو، کل قندهای محلول و پرولین، موجب کاهش نفوذپذیری نسبی غشا نسبت به تیمار شاهد در شرایط تنش شوری شد. همچنین تیمار تنش شوری موجب کاهش معنی دار هدایت روزنه ای، سبزینة برگ، عملکرد کوانتومی نظام نوری دو و بیشینه عملکرد کوانتومی نظام نوری دو شد، درحالیکه نفوذپذیری نسبی غشا، کل قندهای محلول و پرولین به طور معنیداری افزایش یافت. بنابراین با توجه به نتایج به دست آمده به نظر میرسد استفاده از تیمار اسید سالیسیلیک در گیاه چغندرقند در شرایط تنش شوری با تحریک رشد و سوخت وساز، موجب تحمل به تنش شوری میشود.