نقش سلول های سرتولی در تعیین سرنوشت سلول های بنیادی اسپرماتوگونی
چکیده
زمینه و هدف: اسپرمزایی فرآیندی پیچیده و سازمانیافته از تکثیر و تمایز سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی است. سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی (sscs) به عنوان سلول های بنیادی منحصر به فرد با توان خود نوزایی، تمایز و انتقال داده های ژنتیکی به نسل بعد در حفظ باروری نقش اساسی دارند. همچنین سلول های سرتولی در تعادل بین تکثیر و تمایز سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی مؤثر هستند. با توجه به اهمیت و کاربرد گسترده sscs به ویژه در درمان ناباروری، هدف از انجام این پژوهش نقش هم کشتی با سلول های سرتولی در تعیین سرنوشت سلول های بنیادی اسپرماتوگونی بود. روش بررسی: این مطالعه تجربی از آبان 1392 تا آذر 1393 در گروه آناتومی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، بر روی موش های nmriنابالغ (6-3 روزه) انجام گرفت. ابتدا سلول های سرتولی و سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی از موش های نوزاد طی دو مرحله هضم آنزیمی جدا شدند. ماهیت سلول های سرتولی با نشانگر ویمنتین و sscs با نشانگر پروتیین انگشت روی لوسمی پرومیلوسیتیک (promyelocytic leukemia zinc-finger, plzf) تأیید شد. سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی در دو گروه هم کشتی با سلول های سرتولی و بدون هم کشتی (کنترل) قرار گرفتند. میزان بیان ژن تمایزنیافته مهارکننده اتصال dna چهار (id4) و تمایزیافته c-kit توسط تکنیک واکنش زنجیره پلیمراز ارزیابی شدند. یافته ها: درصد خلوص sscs با روش فلوسایتومتری 66/91% گزارش شد. بیان ژن id4 در گروه هم کشتی نسبت به کنترل افزایش معنا داری را نشان داد (045/0p=)، در حالی که بیان ژن c-kit در گروه هم کشتی در پایان هر هفته در مقایسه با کنترل کاهش معنا داری داشت (046/0p=). نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه، هم کشتی با سلول های سرتولی برای مدت بیشتری سلولهای بنیادی اسپرماتوگونی را در مرحله تکثیر نگه می دارد، بنابراین می تواند جهت بهینه سازی محیط کشت در کلینیک استفاده شود.